توهین و ضرب و شتم

در بدو ورود مهدی کروبی به سالن بزرگ مصلی تهران اکثر حاضران به سمت درب ورودی حرکت کردند و با سر دادان شعارهایی حمایت خود را از تداوم جنبش سبز، مهدی کروبی و میرحسین موسوی اعلام کردند. لحظاتی بعد صدها تن از حاضران به شوق آمده در برابر خبرگزاری فارس گرد آمدند و با سردادان شعارهایی چون “بسیجی واقعی، همت بود و باکری” و “دولت کودتا استعفا استعفا” نارضایتی خود را از دولت محمود احمدی نژاد، حوادث پس از انتخابات و نقش نیروهای بسیجی در این حوادث را اعلام کردند.

از سوی دیگر حامیان دولت محمود احمدی نژاد نیز گردهم آمدند و به سردادن شعارهایی علیه مهدی کروبی پرداختند از جمله آنکه “دروغگو برو بیرون” ، “مرگ بر منافق” و “مرگ بر ضد ولایت فقیه” . در این حین پرتاب یک لنگه دمپایی به سمت کروبی اوضاع را متشنج کرد و گروههای لباس شخصی اقدام به هجوم به سمت شیخ اصلاحات کردند که به طبق گفته خبرنگار سایت “عصر ایران” که خود از نزدیک این رویداد را دنبال می کرد در بین مهاجمان “مسئولان برخی رسانه ها و سایت های یک جریان سیاسی خاص نیز وجود داشتند.” اتفاقی که موجب افتادن عمامه شیخ اصلاحات نیز شد.

با آنکه خبرگزاری کار ایران مصدومیت کروبی را رد کرد اما به سرعت خبر مصدومیت کروبی در وب سایتهای مختلف منتشر شد و عکسهایی که خبرگزاری فارس نیز از این رویداد منتشر کرد، نشان از زخمی شدن پیشانی کروبی داشت.

ابتکار برنا پخش آهنگ تکنو!

وب سایت “فردا” و “عصر ایران” که هر دو در اردوگاه رسانه ای جناح اصولگرای منتقد دولت قرار دارند، در حاشیه این دیدار ضمن اذعان به پرشمار بودن جمعیت سبزهای معترض و در نتیجه مغلوب شدن حامیان اقتدارطلب و لباس شخصی ها ، از اقدام عجیب خبرگزاری برنا که زیر نظر سازمان ملی جوانان و خبرگزاری ایرنا فعالیت می کنند، خبر دادند. عصر ایران در این خصوص نوشت:” پس از این که صدای شعارهای حامیان کروبی کل فضای نمایشگاه را فرا گرفت ، خبرگزاری دولتی برنا ، در اقدامی عجیب ، اقدام به پخش موسیقی تکنو با صدای بسیار بلند کرد به طوری که بعد از این ماجرا ، عده ای از جوانان حاضر در نمایشگاه با مراجعه به غرفه برنا ، درخواست سی دی آن آهنگ را می کردند!”

فارس:حامیان کروبی با چوب آمده بودند

خبرگزاری فارس اما از همه خبرگزاری ها و وبسایت های خبری گزارشی جالبتر ارائه داد! خبرنگار این خبرگزاری می نویسد:” مهدی کروبی کاندیدای شکست خورده در انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم با حضور در نمایشگاه مطبوعات جو آرام این نمایشگاه را برای دقایقی به هم ریخت.” و البته می افزاید:” در دست برخی از افراد چوب دیده می شد که با آن به سمت مردم و طرفداران انقلاب حمله ور می شدند.”

با آنکه حتی رسانه های اصولگرا از فرا گرفتن کل فضای نمایشگاه در اختیار هواداران جنبش سبز و شعارهای معترضین خبر داده اند، اما این خبرگزاری با وارونه نمایی نوشت:” کروبی در دقایق ابتدایی حضور خود در نمایشگاه مطبوعات با خیل مردمی روبه رو شد که از او با شعارهای مرگ بر منافق و مرگ بر ضد ولایت فقیه استقبال می‌کردند. که وی مجبور شد از همان ابتدای نمایشگاه راه خود را کج کرده و به دنبال درب خروج باشد.” خبرنگار این خبرگزاری در خصوص تعرض به کروبی و انداختن عمامه او نیز چنین نوشت:” کروبی در پی هجوم برخی افراد به سمت وی مجبور شد بدون عمامه مصلی را ترک کند”!

لنگه کفش خبرنگاران فارس و رجانیوز

پایگاه اطلاع رسانی “جوان فردا” که توسط جمعی از جوانان عضو حزب کارگزاران سازندگی فعالیت می کند در روایت و شرح این ماجرا خبرنگاران فارس و رجانیوز را در تعرض و پرتاب لنگه کفش “یا دمپایی” دارای نقش اصلی معرفی کرده و می نویسد:” عده ای از اوباش لباس شخصی با همراهی و هدایت خبرنگاران خبرگزاری فارس و رجا نیوز ، به مهدی كروبی كه در نمایشگاه حاضر شده بود ، حمله كردند و به سوی ایشان كفش پرتاب نمودند.”

خاتمی و میرحسین در نمایشگاه

سایت خبری “خبرآنلاین” نیز که در خصوص حضور کروبی در نمایشگاه چندین خبر منتشر کرد، در خبری به نقل از شیخ شجاع در نمایشگاه مطبوعات نوشت که فردا و پس فردا موسوی و خاتمی در نمایشگاه حضور خواهند یافت. خبری که البته هنوز در سایتهای دیگر منتشر نشده است.

خشم حامیان دولت از شیخ

حضور مهدی کروبی و استقبالی که از او به عمل آمد، موجب عصبانیت هواداران دولت شد تا آنجا که محمد علی رامین مشاور رئیس جمهور و فردی که موضوع “هولوکاست” را اول بار مطرح کرد، به خبرنگار فارس گفت:” اگر كروبي از وضعيت خود در افكار عمومي بي‌اطلاع است، بايد به سلامت عقل او ترديد كرد؛ ولي اگر وي از همه واقعيات باخبر است و آگاهانه اقدام به حضور در محافل عمومي مي‌كند، بايد وي و اراذل و اوباش حامي وي را مسئول تمام خسارت‌ها و پيشامدهايي كه اتفاق مي‌افتد، دانست.” او همچنین تاکید کرد:” هم رسانه‌ها و هم سياستمداران و دستگاه‌هاي امنيتي بايد اين گونه افراد را از صحنه سياسي كشور حذف كنند و قوه قضائيه هم بايد اقدام مقتضي را در اين خصوص انجام دهد.”

از سوی دیگر عباس سلیمی نمین نیز در گفتگو با همین خبرگزاری هجوم به حضور كروبي را ” نشان‌دهنده رشد مردم و حركت رو به جلوي جامعه” دانست و در توضیح این مطلب خود اظهار داشت:” برخي نخبگان سياسي كشور مدت‌هاست كه در حال در جا زدن هستند؛ در حالي كه جامعه به سرعت و رو به جلو در حال حركت هستند.”

یک تنه و با صدای بلند

اقدامات خط شکنانه و شجاعانه کروبی ماههاست که جریان حامی دولت را برآشفته کرده است. چنانچه روزنامه نیویورک تایمز روزگذشته در گزارشی با عنوان “روحانی که يک تنه و با صدائی بلند رهبران ايران را به مبارزه می طلبد”، می نویسد:” دولت برغم تمامی دست آوردهايش در حفظ حاکميت نتوانسته است آقای کروبی پابرجا درمطرح ساختن انتقادهای دردسرآور از جهات گوناگون را، ساکت و يا مرعوب کند. آقای کروبی اکنون و در شرايطی که صدای ديگر چهره های اپوزيسيون، از جمله آقای موسوی، و دو رئيس جمهوری پيشين – محمد خاتمی و علی اکبر هاشمی رفسنجانی – کمتر شنيده مي شود، در انتقاد از دولت، که به نظر او تمامی مشروعيت خود را از دست داده است،به صدائی قاطع و رسا مبدل شده است .”

مصطفی تاج زاده در سومین دیداری که با همسرش داشت، با انتقاد از نقش شورای نگهبان در انجام انتخابات غیر آزاد گفت “فرصت” شنیدن حرف های بازداشت شدگان نیز فراهم خواهد شد.

عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین که بیش از چهار ماه را در بازداشت مقامات امنیتی جمهوری اسلامی سر کرده، با انتقاد از “حق وتوی” احمد جنتی دبیر شورای نگهبان، از نظارت استصوابی به عنوان بدعتی که انقلاب را به انحراف کشیده یاد کرده و انتخابات 22 خرداد را “غیر آزاد” و “غیر عادلانه” توصیف کرده است. اظهارات تاج زاده در شرایطی مطرح می شود که مقامات جمهوری اسلامی کوشیده اند با وارد ساختن فشارهای شدید جسمی و همچنین “شکنجه سفید” بازداشت شدگان اصلاح طلب را وادار به اعترافاتی در تایید نتایج انتخابات و نقد جنبش سبز نمایند.

معاون سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات که 120 روز در زندان انفرادی و در انزوای کامل به سر برده است، از اواسط هفته گذشته پس از آنکه بازجو ها از اعتراف گیری از وی دلسرد شدند، از زندان انفرادی خارج و با محسن امین زاده معاون سیاسی محمد خاتمی هم بند شده است.

او در سومین دیداری که با همسرش فخر السادات محتشمی پور داشت از روند پیگیری پرونده اش اظهار بی اطلاعاتی و خاطرنشان کرده که هیچ اقدام “غیر قانونی” انجام نداده است. مصطفی تاج زاده که شامگاه 23 خرداد هنگامی که دولت احمدی نژاد پس از اعلام نتایج، بازداشت خانه به خانه فعالین سیاسی مخالف خود را آغاز کرد در منزل دستگیر شده بود، در گفتگوی رودرو با همسرش برای شرکت در دادگاه های علنی اعلام امادگی کرده است.

پخش دادگاه های متهمان سیاسی به عنوان تلاشی برای سلب اعتماد به نفس جنبش سبز و دادن روحیه به شبه نظامیان بسیج و دیگر بخش های امنیتی و نظامی که در سرکوب جنبش سبز نقش داشتند از اوایل ماه مرداد با همکاری دستگاه امنیتی- قضائی و سپاه آغاز شد. کارشناسان سیاسی ناکامی طراحان این پروژه در رسیدن به اهداف خود را ناشی از فشارهای شدید نهادهای مدنی داخلی و خارجی و همچنین سرباز زدن عمده بازداشت شدگان از اعتراف می دانند که باعث شد جعفری دولت ابادی دادستان تهران، عطای پخش تلویزیونی دادگاه تاج زاده و دیگر متهمان سیاسی را به لقایش بسپارد و اعلام کند دیگر دادگاهی از صدا و سیما پخش نخواهد شد.

هر چه می خواهند در غیبت ما بگویند

تاج زاده که به گفته همسرش علی رغم فشارهای بازجویان از “روحیه بالایی” برخوردار بوده است، با اشاره به “فتنه گری” هایی که در خارج از زندان برای “پرونده سازی” علیه او در جریان است، فضای کنونی را چنین توصیف کرده : ” اینان در میدانی بلامنازع و در غیبت ما هرچه می‌خواهند بگویند.” تاج زاده تصریح کرده است که “فرصت” شنیدن “حرف” های بازداشت شدگان نیز برای مردم فراهم خواهد شد.

گفته می شود دولت احمدی نژاد و حامیان وی، بخصوص در سپاه به دلیل نفرت ویژه ای که از این عضو ارشد سازمان مجاهدین و جبهه مشارکت دارند، در تکاپو هستند تا حکم بسیار سنگینی علیه وی صادر کنند. در آغاز بازداشت فله ای متهمان سیاسی، گفته می شد جناحی که متهم به تقلب گسترده در انتخابات است قصد داشته با “اعدام” مصطفی تاج زاده، جو رعب را در میان جنبش سبز بر پا کند. محسنی اژه ای وزیر اطلاعات وقت که بعدها توسط احمدی نژاد از دولت اخراج شد در همان زمان این خبر را شایعه خواند.

تاج زاده به ما روحیه می دهد

خانم محتشمی پور که از زمان بازداشت همسرش تلاش بی وقفه ای برای رهایی وی ایفا کرده و به طور مرتب به همراه همسران دیگر بازداشت شدگان اطلاح طلب در جلوی درب زندان اوین به نشانه همبستگی با عزیزانشان تجمع کرده، با نوشتن نامه ای به دادستان تهران اعتراض خود را به ادامه بازداشت همسرش اعلام کرده است.او در گفتگو با پارلمان نیوز درباره روحیه همسرش گفته است: ” در هر ملاقات خودمان را برای روحیه دادن به او كه به ناحق دربند و از حقوق اولیه‌اش از جمله دفاع در برابر هجمات وارده و جوسازی‌های رسانه‌ای محروم است، آماده می‌كنیم اما هربار می‌بینیم این ماییم كه باید از ایمان راسخ و ثبات فكر و استواری قدم او در راه حق كه در منش و گفتارش متجلی است، روحیه بگیریم.”

تاوان مخالفت با احمدی نژاد

تاج زاده همواره به عنوان یکی از مخالفان سرسخت دولت نظامی گرای محمود احمدی نژاد شناخته شده است؛او در مصاحبه ای که درست یکسال پیش از انتخابات انجام داد، علت مخالفت خود با اصولگرایان را به طور تلویحی تلاش انان برای بازگرداندن استبداد خواند: ” اصولگرایان دارند مناسبات شاهنشاهی را احیا می کنند،البته بدون مشروبات الکلی.”

از دید کارشناسان سیاسی بازداشت تاج زاده و اعمال فشار های سنگین علیه وی تاوان نقدهای جدی او به سیاست های احمدی نژاد است. او تصریح کرده بود احمدی نژاد کشور را به “پرتگاه” برده است.

تاج زاده در سال 86 به دلیل توهین به احمدی نژاد به پرداخت سه ميليون ريال جزاي نقدي بدل از سه ماه و يك روز حبس تعزيري بعلاوه سه ماه پانزده روز انفصال از خدمات دولتي بدل از چهارماه و ده روز حبس تعزيري محكوم شد. تاج زاده که به همراه احزاب متبوع خود ـ مشارکت و مجاهدین ـ در انتخابات 22 خرداد از میرحسین موسوی حمایت کرد، در مقاله ای، دلایل حمایت از موسوی را “صداقت”و ” مخالفت با تحجر و تنگ‌نظری”، اعلام کرده بود.

به غیر از تاج زاده، محسن میردامادی، عبدالله رمضان زاده صفایی فراهانی، سعید شریعتی،علی تاجرنیا، اذر منصوری، محسن امین زاده، کریم ارغنده پور از حزب مشارکت و بهزاد نبوی، فیض الله عرب سرخی به دلیل حمایت از میرحسین موسوی و مخالفت با محمود احمدی نژاد بیش از چهار ماه است در بازداشت به سر می برند.

نوروز، وب سایت خبری جبهه مشارکت، خبر داده در پی برگزاری مراسم قرائت دعای کمیل در منزل مادر همسر شهاب طباطبایی، عضو زندانی شورای مرکزی جبهه مشارکت، ماموران امنیتی در محل حاضر شده و تعداد زیادی از حاضران را بازداشت کرده اند.

شهاب طباطبایی، که رئیس ستاد ۸۸ ستاد جوانان حامی موسوی نیز بود، چند روز بعد از انتخابات ریاست جمهوری دستگیر شد و چند روز پیش وکیل او اعلام کرد در دادگاه بدوی به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده است.

به گزارش وب سایت نوروز در میانه مراسم دعای کمیل، ماموران وارد منزل خانم میراب زاده (مادر همسر شهاب طباطبایی) شده اند و به مردان حاضر در مراسم دستبند زده اند و آنها را به همراه تعدادی از زنان حاضر با خود برده اند.

از نهاد بازداشت کننده و تعداد بازداشت شدگان اطلاعی در دست نیست، اما فخرالسادات محتشمی پور، همسر مصطفی تاج زاده، به بی بی سی فارسی گفت که هنگام مراجعه ماموران، او هنوز به محل مراسم نرسیده بوده و وقتی به آنجا رسیده، دیده که ماموران سه ون را پر از بازداشت شدگان کرده و با خود برده اند. خانم محتشمی پور گفت نمی داند دقیقا چند نفر بازداشت شده اند، اما احتمالا حدود ۵۰ تا ۶۰ نفر دستگیر شده اند.

اخبار متفاوتی از اسامی بازداشت شدگان منتشر شده، اما وب سایت نوروز خبر داده است که زهرا مجردی (همسر محسن میردامادی دبیرکل زندانی جبهه مشارکت)، محمدرضا جلایی پور و سعید نورمحمدی، که هر دو در ایام بعد از انتخابات هفته ها در بازداشت بودند، هادی حیدری (کاریکاتوریست)، معصومه خوش صولتان (همسر مرتضی الویری)، فریده ماشینی، ایمان میراب زاده (برادر همسر شهاب طباطبایی)، سکینه کریم زاده (همسر عبدالله رمضان زاده قائم مقام زندانی دبیرکل جبهه مشارکت)، محبوبه حقیقی، سمیه مهرجو، زویا حسنی، سعیده کردی نژاد، علی میردامادی، علیرضا طاهری، رضا میر، عطا تهرانچی، محمد خوربک و اشکان مجلل در میان بازداشت شدگان هستند.

این بار در دستان توانای تک تک ما مشعل آگاهی و دانایی شعله ور است. و شعله ها چه سرخوشانه میرقصند با سمفونی موسیقی قلب هامان، و چه زیبا و پرشکوه زبانه می کشند در آسمان سیاه وطن. نور را برافروخته ایم، تا برای تاریکی مجالی نماند. اما فراموش نکنیم شوربختانه بیش از بیست میلیون چراغ در کشورما یا خاموش است یا کم نور. میلیون‌ها هموطن ما از یکی از ابتدایی ترین حقوق، یعنی خواندن و نوشتن، محرومند. به یاری شان بشتابیم. نوری تازه برافروزیم و شعله مشعل خود را تابان تر کنیم.

هر یک از ما بی‌سواد و یا کم‌سوادی را شناسایی کنیم. به او خواندن و نوشتن بیاموزیم؛ تا با ما بخواند و بنویسد زندگی سبز را و سبز تر کند این سرزمین را… زندگی را با هر کمی و کاستی می‌بایست زندگی کرد با تمامی وجود، با تمامی توان، اما پرمعنا؛ تا غنی تر شود و عاری از هر کمی و کاستی.

و اینک ماییم و این مادر دلخسته وطن با چشمانی منتظر… و این سرزمین پاک… و تاریخش را که این بار سبز سبز خواهیم نوشت. نه اندکی از ما، یا گروهی از ما که “همه” ما- از پیر و جوان، زن و مرد، روستایی و شهری… با قلم سبز آگاهی و دانایی! رشد می‌کنیم. تکثیر می شویم، سرتاسر ایران را می پوشانیم.

این “شبکه های” زیبا و سترگ سبز است که ایران را خواهد ساخت؛ آباد و آزاد و زیباتر خواهد کرد. یاران سبز، ریشه کردن کردن بیسوادی از این سرزمین، قدمی است ابتدایی، ولی به غایت ضروری! نبوغ و توانایی سبز خود را در یک کار گسترده جمعی غیر دولتی به نمایش بگذاریم. در عمل تمرین کنیم. به ضعف های خود پی ببریم و آماده شویم برای تحویل گرفتن سازمان های دولتی!

برای رشد کردن، برای تکثیر شدن، برای برداشتن گام های سبز، برای کمک به یک هموطن، برای زندگی کردن؛ به اجازه هیچ وزیر و وکیلی نیاز نیست.

عجب بلبشویی است در این دستگاه. هیچ کس جوابگو نیست. به هر کسی که مراجعه می کنی یا بی خبر است یا صحبت هایی می کند که از آن هیچ خبری حاصل نمی شود. قوه ی قضاییه پیشخوان دستگاهی است که به زحمت می توان از پستوی آن سر درآورد. آن پشت، در فرایندی که هیچ بنی بشری از آن سر در نمی آورد، آشی می پزند هفت جوش و اسمش را می گذارند پرونده، می گذارند زیر بغل متهم تا مثلاً عدالت را برقرار کنند. اما آن قدر کارشان درست است که هیچکس را نمی گذارند بر کارشان نظارتی کند!

در طی مدتی که از زمان بازداشت فرزندم مهدی گذشته است هنوز اطلاعاتی بیش از یک جمله از پرونده و اتهامات او نداریم. بعد از روزها پیگیری و این در و آن در زدن، افاضه می فرمایند که اتهامات او در ارتباط با “سایت‌های اینترنتی” است و منظورشان سایت‌هایی است که اخبار جنبش سبز را به اطلاع کاربران می‌رساند، همین و بس. این تمام حق ماست برای دانستن علت به بند کشیدن عزیزمان.

پوشه‌ای مقوایی موسوم به پرونده که خدا می داند چند برگ کاغذ در آن است و در آن کاغذ ها چند جمله حرف محکمه پسند که بتواند توجیه بازداشت طولانی مدت زندانی باشد، یافت می شود، بین دادستانی، دادگاه انقلاب و زندان اوین در رفت و آمد است و خودشان هم نمی دانند چه کار می خواهند بکنند. خود زندانی در ملاقات ها و تلفن های محدودی که دارد فقط حق دارد بگوید غذای زندانی مناسب است، سلولش نورگیری خوبی دارد، برای دستشویی مشکلی ندارد، بازجو مهربان است و خلاصه همه چیز خوب است و غمی نیست جز دوری شما.

بازپرس و دادیار و امثال آنها هم یک روز می گویند پرونده محرمانه است، یک روز می گویند دست ما نیست، یک روز هم می گویند به وکیلش می گوییم اتهامات چیست و بعد کمترین جوابی به وکیل هم نمی دهند. در این برو بیا شما پیدا کنید عدالت را و قانون را و ردپایی از پایبندی به صدها صفحه قانون آیین دادرسی را که لابد محض زینت در کتابخانه ی دادستان و رئیس قوه‌ی قضاییه نگهداری می شود.

تجربه های گذشته نشان می دهد که حضرات با هیاهوی تمام طوری وارد یک ماجرا می شوند که گویی قطعی ترین اسناد بر محکومیت کسانی که متهمشان کرده اند در دست دارند و آن گاه که باید داشته های خود را روی دایره بریزند هیچ چیز ندارند. این جاست که کوه موش می زاید و ناچارند آرام آرام دست و پایشان را جمع کنند و حرفی نزنند تا بیش از آن آبرو ریزی نشود.

پرونده هایی نظیر کنفرانس برلین، نوارسازان، نشریات دانشجویی، هاشم آغاجری، دانشجویان دستگیر شده در دوران های گوناگون که همین آقای سعید مرتضوی مدعی بود با هدایت خارجی ها شورش کرده اند و دهها مورد دیگر مصداق هایی از این حکایت اند. و از همه نزدیک تر متهمان حوادث بعد از انتخابات که بعد از هفته ها دستگیری و فشار های غیر قانونی، یک مشت اراجیف و خزعبلات را سر هم کردند و به اسم کیفرخواست عمومی در دادگاه قرائت کردند و حالا با برکناری سعید مرتضوی ظاهراً مانده اند که چگونه این سفره سراسر افتخار(!) را جمع کنند.

بر این مبنا دلم قرص است که در پرونده ی فرزندم، مثل اغلب چهره های سیاسی دستگیر شده ی اصلاح طلب، هیچ چیز دندان گیری نیست و طبق معمول آقایان اول می گیرند بعد دنبال مستندات اتهام می گردند، آن هم تنها از خلال استنطاق و تفتیش. اما گویا حضرات عادت دارند بعد از گذشت مدتی از دستگیری و بازداشت متهم به این چیزها فکر کنند. چه بسا اگر فریادی نباشد و اعتراضی تا سالها زندانی را نگه می دارند تا خیالشان راحت باشد که هیچ جرمی از او سر نمی زند و اگر سر و صدایی پیرامون دستگیری زندانی بلند شد تازه وقت کنند و نگاهی به پرونده بیندازند و با خود تأملی کنند که نه انگار چیزی در پرونده نیست.

ظاهراً و با کمال تأسف گویا حیای قوه‌ی قضاییه و تشکیلات دادستانی از داشتن زندانی سیاسی و طولانی شدن دوران بازداشت بدجوری ریخته است و احساس شرمندگی نمی کنند. البته آن ها که آن پشت کارهایشان را انجام می دهند طبیعتاً چون دیده نمی شوند الزامی برای احساس شرم نمی بینند. محصول کار آن ها یا کشته ای است که توان بازگو کردن وقایع را ندارد، یا زنده ای است که مثل بلبل از بهشتی که آن پشت بود تعریف و تمجید می کند و یا آن چنان زبان بریده ای است که مفلوک به گوشه ای می خزد تا باقیمانده جانش در باقیمانده ی عمرش در سلامت بماند. در این وانفسای دریده شدن پرده ی حیا و قانون انگار که چند هفته حبس بدون استناد محلی از اعراب ندارد و حتماً باید چند ماه بگذرد تا اساساً رغبت و ضرورتی برای توجه به موضوع از خود نشان دهند.

این فعلاً حکایت ماست با کسانی که مدعی اند که داد می گسترند و مهر می ورزند و عدالت می جویند و ارزش مدارند و تقوا پیشه اند و از عالم غیب مشروعیت می گیرند و می خواهند رهبری دنیا را به دست بگیرند و از آن ها خوب تر در عالم نیست. با این کردارشان و آن گفتارشان لابد توقع دارند که هر شب که سر بر بالین می گذاریم دعایشان کنیم که خدا دولتشان را پایدار بدارد و او را سپاس گوییم که عدالت پیشگان دلسوز را سر راه فرزندمان قرار داد تا وی را از گرداب فساد مشفقانه برهانند.

به راستی این جماعت خود شیفته فکر می کنند که مردم باید عاشق چه چیزشان شوند؟ تواضع شان با خلق الله، قدرت مدیریت شان، رفاه کم نظیری که برای مردم آورده اند، فضای پر نشاطی که ایجاد کرده اند، لبخندهای ژوکوندشان (که تداعی گر نگهبانان دوزخ است)، محبوبیت فراگیرشان در جهان خارج، حرفها و شعار های منطقی و انسان دوستانه شان و یا شاید رفتار مهربانانه و منصفانه با شهروندان، کدامیک؟ این کاریکاتورهای معوج و مشمئز کننده و این تصویرهای دودگرفته و تار عنکبوت بسته به کار ترساندن کودکان هم نمی آید، چه رسد به آن که کمترین احساس ابهتی در کسی برانگیزد.

این روزگار خواهد گذشت و رو سیاهی به سیاه سیرتان خواهد ماند.

برگرفته از: وبلاگ سپیداران

شبکه جنبش راه سبز (جرس): حسين مرعشي سخنگوي حزب كارگزاران سازندگي از برنامه بخشي از سپاه پاسداران براي دستگيري و از صحنه خارج كردن رهبران جنبش سبز خبر داد. سايت خبري “جوان فردا” كه توسط نزديكان مرعشي اداره مي شود متن مصاحبه روزنامه اعتماد با سخنگوي كارگزاران را منتشر و اعلام كرده است كه مصاحبه اي كه چند روز پيش در اعتماد منعكس شده بود به خاطر فشار بر مطبوعات “ناقص” بوده است.

مرعشي كه سالها ریاست دفتر هاشمي رفسنجاني را بر عهده داشته و چند دوره هم در سمت نمایندگی مجلس و استانداری فعال بوده است، در بخشي از اين مصاحبه با اشاره به اظهارات و ادبيات اخير فرمانده سپاه گفته است كه: “شايد دوستان سپاه علاقه‌مندند اگر فضاي سياسي جامعه مساعد باشد، به سمت فاز دوم دستگيري‌ها و برخوردها بروند و عناصر اصلي اصلاحات را كه قرار است در راه سبز اميد در كنار يكديگر باشند، از صحنه خارج و حتي دستگير كنند. اگر مردم به اين جريانات و صحبت‌ها واكنش نشان ندهند آنها به سمت چنين حركت‌هايي خواهند رفت و اين يك برنامه است.” او همچنين تاكيد كرده است: “اگر سپاه به پايداري جمهوري اسلامي مي‌انديشد، بايد بداند مقابله با جريانات سياسي ريشه‌دار و داراي پايگاه اجتماعي كار عاقلانه‌يي براي يك نهادي كه مي‌خواهد حافظ دستاوردهاي انقلاب باشد، نيست.”

مهدوي كني معتقد به محاكمه رهبران است

در حالي كه ظرف روزهاي اخير اخباري مبني بر پذيرفتن نقش حكميت و ميانجي از سوي آیت الله مهدوي كني، چهره شاخص اصولگرايان سنتي شنيده می شد، عصر روز گذشته خبرگزاري فارس وابسته به سپاه پاسداران در گفتگويي با حجت السلام شيجوني عضو شوراي مركزي جامعه روحانيت مبارز از حمایت مهدوی کنی برای محاکمه سران جنبش سبز خبر داد. این خبرگزاری که به هیچ عنوان نمی توان صحت مطالب اش را تایید کرد، به نقل از حجت السلام شیجونی گزارش داد: “مهدوي كني معتقد به محاكمه عوامل اصلي اغتشاشات است.” شيجوني كه خود از چهرهاي افراطي جناح راست به شمار مي‌آيد با بيان اينكه ميانجيگري تا زماني كه عوامل اصلي اغتشاشات محاكمه نشوند معنايي نخواهد داشت، تصريح كرد: “حقيقت اين است كه نمي‌شود با افرادي كه با دشمنان انقلاب اسلامي تعامل كرده بودند تا نظام اسلامي را از پاي درآوردند، وحدتي را ايجاد كرد مگر اينكه آنها حقيقتا توبه كنند.” او همچنين خواستار وادار كردن رهبران جنبش سبز به آنچه او پاسخگويي به مردم مي‌‌دانست شد و تاكيد كرد: “افرادي چون موسوي، كروبي و همچنين خاتمي كه به صراحت عليه نظام و حكومت بيانيه صادر مي‌كردند، را نمي‌توان در چارچوب نظام جمع و تعريف كرد مگر اينكه آنها توبه كنند، البته بايد اين افراد در راستاي حقوق مردم وادار به پاسخ‌گويي كنند.”

كروبي : فرصتي براي بازگويي جنايت ها

خبر احتمال دستگيري رهبران جنبش سبز در حالي منتشر مي شود كه چندي پيش مهدي كروبي در آخرين روزهاي شهريورماه، در ديدار با جمعي از جامعه پزشكان از تشكيل پرونده اي در دادگاه عليه خود خبر داد و گفته بود :” وقتي خواستند برگۀ ابلاغيه را به رويت من برسانند زير آن نوشتم: براي من فرصت خوبي خواهد بود تا در دادگاه جنايت هايي كه روي شاه را هم سفيد كرد بازگو كنم و بعد امضا كردم.”

وي در اين ديدار همچنين از نشست هاي بزرگان جناح اصولگرا با خود خبر داد و با بيان اينكه آنها نيز نگران برخوردها با مردم هستند گفت:” كساني كه الآن در طرف مقابل تصميم گير هستند و حتي موجب نگراني اين افراد {بزرگان جبهه اصولگرا }نيز شده اند چندان دگم و تنگ نظر هستند كه قادر به ديدن واقعيت ها نيستند و ما را دست خالي حساب مي كنند در حالي كه طرف اصلي آنها مردم هستند كه خودشان در صحنه اند و ما به پشتوانۀ حمايت مردم و از طرف آنها پيگير رأي و حقوق قانوني شان هستيم. كروبي در انتها پيش بيني كرده بود كه اين دولت با چنين رفتارهايي دوام نخواهد آورد.

تلاش براي محاكمه موسوي

دو روز پس از پايان مناظره هيجان انگيز محمود احمدي نژاد و ميرحسين موسوي خبرگزاري رسمي جمهوري اسلامي در خبري نوشت كه جمعي از حقوقدانان روحاني كشور در اعتراض به “توهين ها و الفاظ ركيك” صورت گرفته از سوي ميرحسين موسوي به رئيس جمهور خواستار محاكمه آخرين نخست وزير كشور شده اند. گرچه بعدها با عدم انتشار خبري در اين خصوص، فضاسازي رسانه اي صرف ايرنا مشخص شد، اما موضوع پي گيري محاكمه ميرحسين موسوي تا همين روز گذشته نيز از سوي رسانه ها و چهره هاي فعال جناح راست با جديت دنبال شده است، چنانچه در دادگاههاي نمايشي نيز بارها از زبان متهمين چنين سخني گرفته شد كه ” آقاي موسوي! دادگاه جايگاه شما و دوستان سياسي تان است.” تعيين شعبه 13 كاركنان دولت براي شكايت از موسوي و صدها مصاحبه از جمله گفته هاي انبارلويي رئيس مركز سياسي موتلفه مبني بر محاكمه موسوي به جرم اقدام عليه امنيت ملي را مي‌توان از ديگر تلاش ها در اين راستا ذكر كرد.

خاتمي بايد محاكمه شود

روز گذشته همچنين محمد كوثري نايب رئيس كميسيون امنيت ملي مجلس خواستار محاكمه رئيس جمهور پيشين شد و به ايرنا گفت: “ديدار محمد خاتمي با سوروس يکي از عوامل اصلي کودتاهاي رنگين در کشورهاي مختلف جهان مغاير با سوگند ياد شده از سوي رييس جمهور پيشين ايران بود و بايد دستگاه قضايي کشور محمد خاتمي را به جرم ناديده گرفتن منافع ملت و خدشه دار کردن استقلال کشور محاکمه کند.” كوثري همچنين تاكيد كرده بود كه :”حمايت مير حسين و کروبي از آشوب طلبان تاکنون هزينه هاي زيادي را به نظام جمهوري اسلامي تحميل کرده است بر همين اساس مي طلبد که دستگاه قضايي با اين دو عامل اصلي کودتاي مخملي در ايران به شدت برخورد کند.”

هشدار دانشجويان

بالاگرفتن خبر احتمال بازداشت رهبران جريان معترض به نتيجه انتخابات و حوادث پس از آن و خصوصا ظرف چند هفته اخير در خصوص مهدي كروبي موجب شد تا راهپيمايان سبزانديش روز قدس تهران، با شعار “كروبي دستگير بشه، ايران قيامت ميشه” به نهادهاي امنيتي و نظامي اين هشدار را داده باشند كه با دستگيري كروبي دامنه اعتراضات دوچندان خواهد شد. اين در حالي است كه در اولين روز آغاز به كار دانشگاهها و در تجمع دانشجويان دانشگاه تهران همين شعار سر داده شد. شعاري كه به فاصله يك روز در دانشگاه شريف و سپس در بسياري ديگر از دانشگاههاي آزاد و دولتي كشور به وضح شنيده شد.

ريشه خشونتها بايد خشكانده شود

گرچه ظرف ماههاي گذشته تلاش هاي بسيار گسترده اي براي به محاكمه كشاندن بزرگان جنبش اعتراض مدني سبز صورت گرفته است و جزئي از برنامه كاري هرروزه رسانه هايي چون ايرنا، فارس، كيهان و.. را تشكيل مي‌دهد اما ديدار روز شنبه ميرحسين موسوي و مهدي كروبي بايكديگر و اعلام ايستادگي بر مواضع از سوي محمد خاتمي حكايت از صلابت و قوت جنبش سبز ايران دارد. مهدي كروبي نيز چندي پيش به ادامه تلاش هايش براي افشاي جنايت ها تاكيد و گفته بود: “انسان های مسئول، دلسوز و آگاه باید احتیاط و تحفظ را کنار گذاشته و به هر صورتی که صلاح می دانند، اقداماتی انجام دهند که مانع از تکرار این حوادث شده و ریشه برخوردهای این چنینی خشکانده شود”.

موج سبز آزادی: زمانی كه تلاش های مصلحان برای اصلاح وضع موجود از مرحله نصیحت و نقد قانونی می‌گذرد، مردم به تدریج، با رشد و توسعه آگاهی، در میدان مبارزه سیاسی و اجتماعی حاضر می‌شوند. در این هنگام اعتراض‌های فردی نخبگان به اعتراض‌های جمعی تبدیل می‌شود. در این راستا سلاح نظام سیاسی یعنی زندان، فشار و ایراد اتهام علیه جمعیت های گسترده كار ساز نیست؛ به همین دلیل خاموش کردن جنبش مردم هر روز مشکل تر می‌شود.

با حضور جمع گسترده مردم در میدان مبارزه سیاسی و اجتماعی، جنبش اجتماعی وارد مرحله حساس خود می‌شود. در این زمان كنشگران به شكل‌های مختلف دست به مبارزه می‌زنند که مهم ترین آن، اجتماع و راهپیمایی است. در این حضور به دو مفهوم اساسی «شعار» و «تحلیل» بر می‌خوریم که هر دو باید در نهایت آگاهی و دقت مورد توجه واقع شوند.

از آنجا که «شعار» در مراحل اولیه هر حرکت اجتماعی مطرح می‌شود، اگر با دقت ارائه نشود، می‌تواند بخشی از ظرفیت نیروهای اجتماعی را به هدر دهد و حتی جمعیت‌ها را بسوی مسیرهای انحرافی سوق دهد. بنابراین شعار باید در تعقیب هدف های مشخص حرکت اجتماعی و معرف آن باشد.

بر همین اساس یكی از مصداق‌های حركت اجتماعی مردم ایران را در جنش راه سبز كه در جریان برگزاری انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری شكل گرفت در گفت و گو با مهندس محمد توسلی از وابستگان جریانی فكری، سیاسی كه در طول حیات یك صد ساله خود همواره برهویت «ایرانیت» و «اسلامیت» ایرانیان تأكید داشته است به بحث گذاشته ایم. «چرایی ارائه تحلیل دقیق از راهپیمایی روز قدس»، «جمعیت و تركیب شركت كنندگان» و «شعارهای مردم» از موضوع‌های مهمی‌است كه ما را در چگونگی مواجه رقیب برای سركوب طرف مقابل در رویارویی كمك می‌كند.

اگر چه حامیان محمود احمدی‌نژاد و رسانه‌های وابسته به آنان میزان جمعیت راهپیمایی معترضین در راهپیمایی روز قدس را ابتدا كم ارزیابی كردند اما اگر بخواهیم گزارشی صادقانه از حضور حامیان جنبش سبز داشته باشیم باید بگوییم، از شش مسیری كه برای راهپیمایی روز قدس در نظر گرفته شده بود، دو مسیر اصلی شاهد جمعیتی نه تنها هزاران نفری بلكه صدها هزار نفری بود كه می‌شود گفت در شش مسیر بیش از یك میلیون نفر وابسته به حامیان جنبش راه سبز بودند.

بافت و تركیب جمعیت نیز نشان از جمعیت حدود هفتاد درصد جوان داشت. زنان حضوری گسترده داشتند. حضور افرادی كه به دیدگاه‌های مختلف وابسته بودند نیز چشمگیر بود. از خانواده‌های محجبه و بصورت خانوادگی تا كسانی كه حجاب معمولی داشتند. افراد مسن حضورشان برجسته بود. در مقابل به عنوان نمونه، در میدان هفت تیر و در ساعات ابتدایی، نیروهای انتظامی و لباس شخصی بصورت سازمان یافته مستقر بودند؛ نه تنها در میدان هفت تیر بلكه در تمام خیابان‌های منتهی به میدان هفت تیر این نیروها كاملا مستقر بودند.

جمعیت طرفدار دولت احمدی‌نژاد كه در مقابل مسجد جواد واقع در میدان هفت تیر گرد آمده بودند، محدود اما مجهز به تجهیزات صوتی قوی بودند كه در دستانشان پلاکاردهای یك ‌دستی بود كه بطور هماهنگ در سراسر كشور بصورت متمرکز و برنامه ریزی شده توزیع شده بود. استقرار مسئولان حكومتی راهپیمایی، ابتدا شكل گیری موج سبز را با مشكل مواجه كرد اما نیم ساعت طول نكشید تا موج جمعیت شكل گرفت و این مسیر طولانی با حضور كسانی كه نماد سبز در دست‌شان بود و یا لباس سبز بر تن داشتند، پر شد.

آن چیزی كه با توجه به تركیب جمعیت حاضر در راه پیمایی جلب توجه می‌كرد، رفتار مدنی حامیان جنبش سبز با جمعیت سازمان یافته حامی دولت احمدی‌نژاد بود كه بدون توجه به آنان، شعار خود را می‌دادند. زمانیكه راهپیمایی موج سبز شكل گرفت، یك مقدار حالت انفعال در میان جمعیت سازمان یافته حامی دولت احمدی‌نژاد، مشاهده شد. در پی حضور حامیان جنبش سبز نیروی انتظامی رفتار مناسبی از خود نشان داد. حضور نیروی انتظامی و مسئولان حكومتی راهپیمایی روز قدس در اطراف دانشگاه تهران، محل برگزاری نماز جمعه به‌گونه‌ای بود كه با رسیدن موج جمعیت حامیان جنبش سبز به مقابل پارك لاله در بولوار كشاورز، امكان ادامه مسیر و ورود به دانشگاه تهران توسط آنان سلب شد.

انتشار گاز خردل در میان حامیان جنبش سبز در بولوار كشاورز كه موجب برهم خوردن انسجام جمعیت شد، باعث نشد تا شعار علیه احمدی‌نژاد سر داده نشود. تا این زمان درگیری گسترده ای میان حامیان جنبش سبز و حامیان دولت احمدی‌نژاد رخ نداد، اما بعد از ساعت 3 بعد از ظهر در خیابان‌های منتهی به میدان هفت تیر درگیری‌هایی صورت گرفت كه با شلیك گاز اشك‌آور همراه شد.

متن گفت و گو با مهندس محمد توسلی، رییس دفتر سیاسی «نهضت آزادی ایران» در پی می‌آید.

* در خصوص راهپیمایی روز قدس و حضور طرفداران جنبش سبز، نظرات متفاوتی هم از سوی مسئولان جمهوری اسلامی و رسانه‌های وابسته به آنان و هم از سوی طرفداران این جنبش ارائه شده است. با توجه به اهمیت این راهپیمایی كه عملاً بعد از سه ماه فشار بر جنبش سبز و پس از انتخابات 22 خرداد 88 انجام شد، ارزیابیاتان از این اقدام چیست؟

حضورچشمگیر مردم در این راهپیمایی نشان داد كه این فشارها تأثیرگذار نبوده و مردم به طور وسیع به دنبال مطالبات بر حق و قانونی خودشان هستند و نسبت به نتایج انتخابات اعتراض دارند. حضوری كه بطور خودجوش و بدون سازماندهی بود.

* این حضور بیسازمان و تنوع دیدگاه ها در جامعه و همچنین در جنبش اصلاحات، آیا خطری را متوجه این جنبش نمی‌سازد؟

طبیعت ونقطه قوت جنبش راه سبز که آقایان خاتمی‌، کروبی و موسوی معرفی کرده ا ند، حضور همه ایرانیان با دیدگاه های متفاوت در عرصه عمومی است. مطالبات مشترک در راستای منافع ملی که با تعامل میان همه افراد وگروه ها و با تأکید بر حداقل ها و پرهیز از خواسته های حداكثری شکل می‌گیرد راه را برای همکاری گسترده مردم هموار می‌سازد. احترام متقابل مردم با دیدگاه های متفاوت رمز موفقیت جنبش و پیشنیاز توسعه فرهنگی برای تحقق جامعه مردم سالاراست.

وضعیت اجتماعی و توسعه فرهنگی مردم مسلمان در كشورهایی مانند مالزی و ترکیه که موفق به دستیابی به توسعه اقتصادی و اجتماعی شده اند در این خصوص می‌تواند بسیار آموزنده باشد. در این کشورها مردم به عقاید و دیدگاهای یكدیگر احترام می‌گذارند و کوشش می‌کنند تا برمنافع ملی و مطالبات حداقلی مشترک تأکید داشته باشند.

در ایران به نظر من مطالبات حداقلی همان “حق حیات” یعنی حقوق اساسی ملت است که در قانون اساسی نیزتصریح شده است. جنبش سبز اصلاحات، راهبردهایش را بر این اساس و برپایه مبارزه قانونی ، علنی و مسالمت آمیزو تاکید بر تغییرات تدریجی وپایدار، تدوین کرده است . بنابراین طرح شعارهای افراطی که با گفتمان و خط مشی جنبش راه سبز هماهنگ نباشد بطور قطع ریختن آب به آسیاب برنامه های اقتدارگرایان خواهد بود كه زمینه سرکوب و محدود کردن جنبش رافراهم خواهد کرد.

* برخی شعارهایی كه در تجمعات و راهپیماییهای حامیان جنبش سبز بیان شده است با واكنش منتقدان این جنبش همراه شد؛ شعارهایی كه رسانه های حامی دولت احمدی‌نژاد بر روی آن مانور دادند و از حامیان جنبش سبز انتقاد كردند. شعارهایی كه در تجمعات و راهپیمایی‌های حامیان جنبش سبز شنیده می‌شد را می‌توان به دو دسته كلی تقسیم کرد، یك دسته شعارهایی كه بطور مستقیم به انتخابات مربوط می‌شود كه بخشی در حمایت از مهندس موسوی و آقای كروبی است و بخش دیگر در حمایت از کسانی است که در حمایت از جنبش سبز و دو نامزد معترض انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری- آیات عظام منتظری و صانعی- وارد عرصه شده بودند. دسته دوم شعارهایی است كه در نقد عملکرد دولت و حاکمان مطرح می‌شود. شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» یكی از شعارهایی بود كه از میان جمعیت موج سبز در راهپیمایی روز قدس به گوش می‌رسید. اما از همین جمع جنبش سبز شعار دیگری كه معادل وهم جنس این شعار بود نیز شنیده می‌شد؛ «هم غزه، هم لبنان، جانم فدای ایران».

شعار های دسته اول گفنمان اصلی مردم در اعتراض به نتایج اعلام شده انتخابات و حمایت ازدو نامزد اصلاح طلب است. در خصوص شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» ضروری است با یک نگاه تحلیلی ببینیم چرا این شعار مطرح شد و چرا جمعی از حامیان جنبش سبز این شعار را تکرار می‌کردند و چرا بعضی دیگر این شعار را به شعار دیگر تبدیل کردند و چه زمینه های ذهنی برای طرح این شعار وجود داشت.

سوابق تاریخی مبارزات ملت ایران نشان می‌دهد كه در طول 60 سال گذشته مردم ایران همواره از جنبش حق‌طلبانه مردم فلسطین حمایت کرده اند. آن چرا که بعد از انقلاب سال 57 انجام شده است بطور طبیعی خمیرمایه همان دفاع از مظالمی است که اسراییل بر ملت مظلوم فلسطین روا داشته و دولت های غربی از این تجاوز، کشتار و مظالم حمایت كرده اند. بنابراین هم به لحاظ انسانی و هم از آن جهت كه جنبش فلسطین، جنبش اسلامی است، طبیعی است که مردم ایران عموما یک پیوند عمیق تاریخی در ارتباط با قدس داشته باشند.

بر این اساس راهپیمایی روز قدس برای محکوم کردن تجاوز و مظالم اسراییل و حمایت از ملت مظلوم فلسطین پایه گذاری شد. شاید برای اولین بار آیت الله طالقانی این پیوند را بین جنبش آزادی خواهی در ایران و جنبش استقلال طلبی ملت فلسطین در سرزمین های اشغالی ایجاد کرد. او در همایش های مربوط به فلسطین شركت و ضمن حمایت از مبارزات فلسطینیها، مراتب تأیید ملت ایران را در سخنرانی های خود ابراز كرد.

نمونه دیگر بیانیه دكتر یدالله سحابی در سال 1355 بود که شیعیان لبنان توسط مسیحی های لبنان سرکوب شدند و وضعیت نامناسبی در آنجا بوجود آمد. مرحوم دكتر سحابی در بیانیه خود از مردم دعوت کرد تا به شیعیان لبنان کمک کنند. در همین خصوص برخی از بازاریان مبارز مثل مرحوم حاج محمود مانیان پیش قدم شدند و کمک های مالی مردم ایران را جمع آوری و مستقیما در اختیار آنان قرار دادند. با این سوابق تاریخی پیشنهاد روز قدس توسط آقای دکترابراهیم یزدی وزیر امور خارجه دولت موقت خیلی طبیعی بود..

بنابراین سوابق تاریخی نشان می‌دهد که ملت ایران عموما با ملت‌های فلسطین و لبنان پیوند انسانی و اعتقادی داشته است. اما سؤال اصلی این است که چرا در این راهپیمایی لااقل جمعی از تظاهرکنندگان شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» سر دادند؟ در واقع این پیوند واقعی را به نوعی نفی كردند. من فکر می‌کنم اکثریت قاطع افرادی که این شعار را تکرار می‌كردند بیان احساس و اعتراضشان نسبت به عملکرد دولت است که کمك‌های همه جانبه و غیر متناسبی از اعتبارات عمومی کشور را به طرف حماس و حزب الله لبنان سرازیر کرده است در حالی که کشورو مردم ما شدیداً نیاز به این اعتبارات دارند.

اگر من بخواهم بطور خیلی مشخص تصویری از این دوگانگی را ارائه دهم باید به پروژه بازسازی خرمشهر بعد از گذشت 20 سال از جنگ تحمیلی اشاره کنم. کافی است عکس‌هایی که وضعیت خرمشهر را در سال 67 که جنگ خاتمه پیدا کرد، را با عکس های خرمشهر در شرایط کنونی که هنوز آثار خرابی‌های جنگ در آن ها مشهود است مقایسه شود. البته شهر زلزله زده بم را نیز می‌توان به عنوان نمونه دیگری ارایه كرد كه تا چه اندازه به نیازهای مردم بم پاسخ داده شده است.

این در حالی است كه نسل جوان ایران كه حدود 70 درصد جمعیت ایران را تشکیل می‌دهد به تحصیل ، اشتغال و زندگی شرافت مندانه نیاز دارد. آنان وقتی در مقابل، ریخت و پاش هایی را می‌بینید، وقتی مردم کمک های سنگین دولت ایران را به فلسطین و لبنان مشاهده‌ می‌كنند بطور طبیعی چنین واکنشی را از خود نشان می‌دهند واین ضرب المثل قدیمی را که ” چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است ” یادآوری می‌کنند. در عکس‌هایی كه بعد از جنگ 33 روزه جنوب لبنان و امروزآن منتشر شده، نشان دهنده آن است که جنوب لبنان بصورت مدرن بازسازی شده است.

بنابراین این شعارها به معنای این نیست که این جمع با مردم فلسطین و لبنان پیوند انسانی و دینی ندارد بلکه نشان دهنده این است که اگر دولت ایران چنین مسایل و ابهامات را برطرف كند و کمک های خارجی ایران قانونی و شفاف شود بطور قطع چنین شعارهایی مطرح نخواهد شد؛ چرا كه طرح این شعارها واكنش و اعتراض نسبت به عملکرد غیر متعادل مسئولان است. البته همانگونه که اشاره شد جمعی دیگر از مردم با نگاه راهبردی و هماهنگ با گفتمان جنبش راه سبزاین شعار را اصلاح کردند تابهانه ای به دست بد خواهان داده نشود.

* اما در كنار این مسأله كه رسانه‌های حامی دولت احمدینژاد به صورت مستمر بر این نكته كه این گروه شعار دهنده به كشورهای غربی از جمله امریكا وابسته هستند، تأكید می‌كردند، این شعار از سوی برخی رسانه‌های فارسی ‌زبان در خارج از ایران و همچنین برخی فعالان سیاسی مطرح می‌شد.

کسانی که این شعارها را مطرح و یا تقویت می‌کنند باید توجه کنند که هویت «اسلامی و ایرانی» دو پایه اصلی از هویت شخصیتی ایرانیان را تشکیل داده است، بنابراین شعارها نباید این هویت را خدشه دار کند. همچنین شعارها نباید پیوند انساتی و تاریخی ملت ما را با سایر ملل مخدوش و زمینه ساز سرکوب در داخل باشد.

* شعار دیگری كه در این راهپیمایی از سوی حامیان جنبش سبز مطرح شد« آزادی، استقلال، ، جمهوری ایرانی» بود. سؤال اصلی این است که وقتی مردم در سال 1358به جمهوری اسلامی که بقول رهبر فقید انقلاب «نه یک کلمه کم و نه یك كلمه زیاد» رأی دادند، چرا چنین شعاری مطرح شد؟ آیا این افراد به قول برخی سلطنت‌طلب بودند؟

به نظر من کسانی که این شعار را تکرار کردند به خاطر زمینه ذهنیتشان در خصوص انحرافی است که در اصول و آرمان های اولیه انقلاب ایجاد شده است. این مطلب کاملا روشن است؛ تعریفی كه از جمهوری اسلامی در بحث های رهبر فقید انقلاب در پاریس ارائه می‌شد و در بام رسانه های دنیا این مصاحبه ها و سخنرانی ها صورت می‌گرفت و افکار عمومی در داخل ایران و جهان را متأثر می‌كرد، یک نگاه انسانی و رحمانی از اسلام داشت.

در این تعریف بر آزادی، دموکراسی و حقوق اساسی ملت تأكید شده بود و مردم نیز به دلیل اینکه ازاستبداد شاهنشاهی و سیاست های ساواک و سرکوب های صورت گرفته به ستوه آمده بودند برای نجات کشور همه به دنبال این بودند که حاکمیت ملت یعنی جمهوریت شکل بگیرد و طبیعی است که چون اکثریت مردم ایران مسلمان هستند این دموکراسی در چارچوب ارزش های فرهنگی مردم یعنی اسلام در شکل “جمهوری اسلامی” که خواست مردم بود، ایجاد می‌شد. اما متأسفانه این پیمان به تدریج نقض شد.

شاید یادآوری این مطلب در اینجا برای نسل جوان ما مفید باشد که مرحوم مهندس مهدی بازرگان که بینش تاریخی به مسایل اجتماعی و فرهنگی ایران داشت این نگرانی را ابراز کرد که ممکن است از جمهوری اسلامی یک تعریف غیر دموکراتیک از اسلام بشود، بنابراین پیشنهاد کرد كه جمهوری دموکراتیک اسلامی نیز به رأی گذاشته شود که همان موقع با مخالفت رهبر فقید انقلاب مواجه شد.

همچنین در اصول فصل سوم، پنج و هفتم قانون اساسی، حقوق اساسی ملت پیش بینی شده و مشروح مذاکرات خبرگان قانون اساسی کاملا نشان می‌دهد که اکثریت قاطع نمایندگان خبرگان بر حقوق اساسی ملت تاکید و تصریح داشتند. اصل نهم قانون اساسی به صراحت مقرر می‌دارد كه هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی كشور، آزادی‌های مشروع را هرچند با وضع قوانین و مقررات سلب كند و یا اصل 56 قانون اساسی، حاکمیت را از آن ملت می‌داند وتصریح شده است که هیچکس نمی‌تواند این حق الهی را از ملت سلب کند یا در خدمت فرد یا گروه خاص قرار دهد.

بنابراین تمام اصول دیگرقانون اساسی باید براساس این اصول تفسیر شوند. نص صریح اصل 26 قانون اساسی و ماده‌ی 6 قانون احزاب مصوب مجلس در سال 1360 فعالیت احزاب و نهادهای مدنی را علی الاطلاق آزاد اعلام کرده و آن را به هیچ وجه منوط به اخذ مجوز و یا پروانه از مراجع رسمی ندانسته است.

اما دیدگاه اقلیت محض هفت یا هشت نفری که به اصل 26 رأی منفی دادند در طول سالیان گذشته و به ویژه از دوران حكومت دولت نهم به بعد در كشور عملا حاکم بوده واحزاب و نهادهای مدنی نتوانسته اند بر اساس این اصل شکل بگیرند و زیر ساخت های یک جامعه مردم سالار را، که پیشنیاز توسعه کشور است، فراهم کنند.

بنابراین با توجه به عملکرد عملی جمهوری اسلامی که با آن تعریفی که در ابتدا از جمهوری اسلامی شده و مردم به خاطر آن تعاریف – اسلام رحمانی- به آن رأی داده بودند، مغایرت می‌بینند، جمعی فکر می‌کنند که این جمهوری اسلامی نمی‌تواند پاسخگوی مطالبات تاریخی مردم ایران باشد ولی این افراد باید توجه داشته باشند كه طرح این شعارها با ماهیت اصلاح‌طلبانه وگفتمان جنبش راه سبز مغایرت دارد و زمینه را برای سرکوب مردم فراهم می‌کند. جنبش سبز باید مطالبات بر حق و قانونی خود را در چارچوب همین قانون اساسی که میثاق بین مردم وحاکمان است مطرح کند تا جنبش سبز بتواند در فرآیند مبارزات قانونی، روند اصلاحات را دنبال كرده و آن را به ثمر برساند.

جنبش اصلاحات همواره بر مبارزات قانونی و مسالمت آمیز تأکید داشته و همین استراتژی بوده است که توانسته در نهایت در انتخابات دهم ریاست جمهوری زمینه های آگاهی بیشتر مردم و جنبش سبز را فراهم کند. طرح شعارهای رادیکال و فاقد مبانی اصلاح‌طلبانه نمی‌تواند تأثیر مثبتی در فرآیند این مبارزات داشته باشد.

شرایطی که بعد ازانقلاب وجود داشته این امکان را فراهم کرده است که جنبش اصلاحات بتواند با بهره‌گیری از روش مبارزات قانونی، علنی و مسالمت آمیز به تدریج با توسعه آگاهی در جامعه، زمینه های تغییرات حقیقی را به جای تغییرات ساختاری صرفا حقوقی فراهم کند. به همین دلیل در دهه 60 مجموعه اپوزیسیون در داخل ایران محدود بود که با مقاومت آنها به تدریج در دهه های 70 و 80 در سطح جامعه گسرش پیدا کرد.

بنابراین مطرح کردن شعارهای خارج از ظرفیت در هر مقطع می‌تواند آسیب های جدی به جنبش اصلاحات وارد کند که این امر در جهت خواست اقتدارگرایان است. همچنین ممكن است اقتدارگرایان در مقاطعی با ایجاد حرکت های افراطی زمینه سرکوب را فراهم كنند. حوادث تیر 1378 و خرداد 1388 كوی دانشگاه تهران را می‌توان در این راستا ارزیابی کرد. امروز اقتدارگرایان از هر حرکت رادیكال و خارج از وسع جنبش اصلاحات استقبال می‌کنند تا این جنبش را قبل از توسعه آگاهی مردم سرکوب کنند.

* شعارهای دیگری كه از جمع حامیان جنبش سبز شنیده می‌شد، «مرگ بر روسیه» و «مرگ بر چین» بود كه درمی‌ واكنش به شعار «مرگ بر آمریکا» بیان می‌شد. هرزمان كه «شعار مرگ بر امریكا» از بلندگوهای جریان حامی دولت پخش می‌شد، حامیان جنبش سبز با شعار «مرگ بر روسیه» واکنش نشان می‌دادند. چرا مردم چنین واکنشی نشان می‌دادند آیا مردم طرفدار آمریکا هستند؟

هرگز؛ مردم سیاست های امریکا و هزینه های سنگینی را كه این كشور به ایران وارد كرده است را با پوست و گوشت خود لمس می‌کنند. مردم نقش اسراییل در منطقه و سیاست‌ها و بحرانی که در منطقه ایجاد کرده، برایشان کاملا ملموس است.

* اگر چنین است چرا مردم چنین واکنشی را نشان می‌دهند؟

شعار «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» كه در ابتدای پیروزی انقلاب مطرح می‌شد در راستای سیاست راهبردی سیاست خارجی دکتر محمد مصدق یعنی موازنه منفی و یا موازنه عدمی شهید مدرس بود. منافع ملی ایران ایجاب می‌کند که با همه کشورها ارتباط داشته باشد و در راستای منافع ملی‌ مناسبات خود را تنظیم کند. با توجه به اینکه عملاً جمهوری اسلامی در تقابل با امریکا و کشورهای غربی درهای خود را بسوی دو كشور روسیه و چین باز کرده است، آنها یک سویه در راستای منافع خودشان از امکانات ایران بهره برداری می‌کنند كه این امر انتقاد مردم را به همراه داشت.

مناسبات و قراردادهای ویژه با چینی ها از یك طرف و پایبند نبودن روسیه به تعهداتش از جمله نیروگاه بوشهر و نقض منافع وحقوق ملی و تاریخی ایران در دریای خزر از سوی دیگراز جمله مواردی است كه طرح می‌شود. بنابراین اگر مسئولان جمهوری اسلامی سیاست‌های گذشته خودشان را در راستای منافع ملی تصحیح کنند هیچ ایرانی به ویژه جنبش سبز نه دنبال مرگ خواهی برای امریکاست و نه روسیه و چین. به نظر می‌رسد طرح این شعار نیز به دلیل سیاست خارجی نسنجیده مسئولان جمهوری اسلامی باشد.

البته در این خصوص باید به تاثیر یك سری اخبار غیررسمی نیز توجه داشت كه حكایت از كمك‌های نظامی و تكنیكی روسیه به دولت ایران در رابطه با سركوب مردم دارند. به عبارت دیگر همان‌گونه كه مردم ایران و مبارزان سیاسی پیش از انقلاب به جهت همكاریهای دولت‌های غربی و آمریكا با شاه، مسوولان و حكومت‌های این كشورها را در وضعیت كشور خود مقصر می‌دانستند و عملا نیز این نزدیكی و رابطه را نوعی سلب و نقض استقلال ارزیابی می‌كردند، در حال حاضر نیز به جهت فقدان فضای باز سیاسی و نقض آشكار آزادیهای بنیادین و حقوق ملت توسط اقتدارگرایان، مردم ایران همكاریها و حمایت دولت‌هایی نظیر چین، روسیه و حتی ونزوئلا و سوریه را هم در راستای نقض استقلال و مترادف با تضییع حقوق و منافع ملت ایران ارزیابی می‌كنند.

* همچنین شنیده می‌شود، مردم ایران با این احساس که برخی مقام‌های جمهوری اسلامی‌ در صدد استفاده از روش های چین و روسیه برای فشار بر مخالفان هستند، این دو شعار را مطرح كرده‌اند؟

عملکرد روسیه در داخل روسیه و در کشورهای جدا شده از روسیه مثل چچن و روش هایی که چین در برخورد با مخالفان از جمله مسلمان ها در‌پیش گرفته که نوعی نقض حقوق اساسی و حقوق بشر است نیز موجب شده تا مردم ما نسبت به این دولت ها نگاه مثبت نداشته باشند و نوعی واکنش نشان دهند.

* مارتین لوتر کینگ رهبر فقید سیاهپوستان مسیحی امریکا در نهضت خود سعی کرد شعارهای خود را با استفاده از متون مذهبی پایه گذاری کند تا بر مؤمنان مسیحی اثر بگذارد و آنان را قانع کند که می‌توان از این مسیر نیز حركت كرد. از طرف دیگر این احتمال وجود دارد كه طرح شعارهای رادیکالی بر ضد مذهب با این هدف كه مذهبی‌ها را از جنبش سبز جدا كنند از طرف جریان رقیب جنبش اصلاحی صورت گیرد تا زمینه سركوب جنبش اصلاحات فراهم شود.

تجربه‌‌های تاریخی در کشورهای مختلف از جمله تجربه جنبش دانشجویی ایران پس از سال 1320نشان داده است كه همواره می‌شود با نفوذ و طرح شعارهای رادیکال زمینه سرکوب جنبش اصلاحی را فراهم كرد. مردم ایران هرگز نقش شعارهای انحرافی را در روزهای حساس مرداد 1332 که موجب سر در گمی و بی تفاوتی مردم وحتی نخبگان و مرجع تقلید شد و موجب زمینه سازی برای کودتای آمریکایی – انگلیسی با کمترین هزینه شد از یاد نخواهند برد واین تجربیات تاریخی را در جنبش سبز خویش بکار می‌بندند.

* جریان نواندیشی مذهبی به دلیل مقاومت و ایستادگی که در طول سه دهه گذشته داشته است با پرداخت هزینه های سنگین، نقش آگاهی بخشی و معرفی یک راهبرد مؤثر برای تداوم اصلاحات داشته است ولی گویا این نقش امروز پررنگ نیست؟

ما باید بپذیریم در جامعه دموکراتیک، نظرات متفاوتی وجود دارد كه باید با گفت و گو و تعامل این وجوه مشترک را گسترش داد. طبیعی است نهضت آزادی ایران و همه نواندیشان مذهبی که در مسیر اصلاحات فعالیت می‌کنند به نوعی مأموریت خودشان را به نسل بعدی منتقل کرده اند. آنچه را مطرح كرده‌ایم یک نوع نظر مشورتی برای رهبران جنبش سبز و معترضان به انتخابات است که تجربیات تاریخی این جریان را مورد توجه قرار دهند. ما نیز همچون مهندس موسوی بر اجرای اصول مغفول قانون اساسی و تدریجی بودن مبارزات و رشد آگاهی مردم و توسعه شبکه اجتماعی تأكید داریم. شبکه اجتماعی که بتواند این آگاهی را در درون خودش نهادینه کند و توسط هسته های درونی که شکل می‌گیرد، جنبش را ادامه دهد.

* و جایگاه نیروهای خارج از کشور؟

تجربه نشان می‌دهد که چه قبل و چه بعد از انقلاب سال 57 نیروهای فعال خارج از كشور از آنجا كه نگاه ذهنی به مسایل داخل ایران دارند در انعکاس و تقویت پیام مبارزات داخل کشور نقش مؤثرتری را می‌توانند ایفا كنند. دقت بر راهبردهایی که جنبش سبز در داخل كشور مطرح می‌کند، اصلی انكار ناپذیر برای نیروهای ملی خارج از كشور است. چرا که اگر مطالبات بیشتر از وسع جنبش در داخل باشد، زمینه انحراف و سرکوب را فراهم می‌كند.

* با توجه به اینکه جنبش نوپای سبز فاقد رهبری سازمان یافته است و عملاً نامزدهای انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری- میرحسین موسوی و مهدی کروبی- و همچنین سید محمد خاتمی، رییس جمهور سابق ایران نقش رهبری این مجموعه را بر عهده گرفته اند، فعالان سیاسی و آگاهان دیگر چه وظیفه ای دارند؟

ضروری است فعالان احزاب و نهادهای مدنی با تحلیل های آگاهی بخش خودشان زمینه های آگاهی بیشتر مردم و ایجاد گفت و گو، تعامل و تفاهم بین دیدگاه های مختلف را فراهم کنند تا آن حداقل های مشترک در این فرآیند برجسته شود و همکاری های جمعی بصورت شبکه اجتماعی شکل بگیرد تا از درون شبکه اجتماعی، شکل گیری رهبری سازمان یافته به تدریج امکان پذیر شود. این امر نیاز به زمان و فرآیندی طولانی است. در این فاصله همه آحاد مردم باید کوشش کنند جریان هایی كه به دنبال وارد کردن شعارهای افراطی و خارج از ظرفیت و مصالح جنبش اصلاحات هستند را از طریق گفت و گو و تعامل نسبت به اصلاح اینگونه شعارها آگاه كنند.

در خصوص مناسبات رهبری نمادین جنبش راه سبز با احزاب و نهاد های مدنی و نحوه شکل گیری و توسعه شبکه اجتماعی وسازو کارهای تقویت ارتباط درونی آنها نیاز با کار بیشتری است و باید به آن اهتمام داشت.

مرتضی طلایی از اعضای شورای شهر تهران، خواستار از دور خارج شدن اسکناسهایی شد که بر روی آنها شعارها و پیامهای خاص “ضد انقلاب” درج شده است.این اسکناس ها به نشانه مخالفت با دولت کودتاتوسط همراهان جنبش سبز پشت نویسی می شود.

سردار طلایی که پیشتر فرمانده نیروی انتظامی تهران بود، از شهروندان خواست تا از پذیرفتن اسکناسهایی که رویشان شعار یا پیامهای گروههای معترض نوشته شده است خودداری کنند ودر عین حال از بانک مرکزی هم درخواست کرد چنین اسکناسهایی را از چرخه پولی حذف کند.

منظور این عضو شورای تهران، نوشتن شعارهایی همچون “مرگ بر دیکتاتور”،”ايران را سبز می کنیم”،” ننگ ما صدا و سیمای ما” و سایر نمادها و برچسبهایی نظیر عکس ندا آقاسلطان وعلامت ” V” (به معنای پیروزی) است که توسط حامیان جنبش سبز روی اسکناسها نوشته می شود.

آقای طلایی در همین پیوند اضافه کرده:”شايسته است عموم مردم و نهادهاي مسئول با موضوعاتي از اين دست آگاهانه برخورد کرده و اجازه ندهند عده اي قليل با تکرار اينگونه رفتارها و بزرگ نمايي از اين دست اقدامات در رسانه هاي زنجيره اي شان دست به جوسازي عليه نظام اسلامي و مردم ايران عزيز نمايند”.

به گفته این عضو شورای شهر تهران اين اقدامات “منافقانه” و “حرکتی بی هدف” است.

اما اظهارات آقای طلایی با واکنشهایی هم همراه بود.سایت عصر ایران در همین پیوند مطلبی منتشر کرده تحت عنوان “آقای طلایی، راه مقابله با شعار نویسی روی اسکناس ها این نیست” که در بخشی از آن آمده است:”متاسفانه پیشنهاد طلایی علاوه بر اینکه اساسا قابل اجرا نیست ، از نگاهی منطقی و اصولی به پدیده های اجتماعی نیز فاصله دارد . مثلا در رابطه با اجرایی بودن این پیشنهاد باید گفت که با توجه به گسترده بودن این پدیده (به طوری که یکی از مسئولان رسمی کشور را به واکنش واداشته است ) چگونه می توان به هنگام دریافت پول همه اسکناس ها را مورد بازرسی و کنترل قرار داد ؟ مثلاً آیا کارمندان بانک آن قدر فرصت و زمان اضافی دارند تا یک به یک اسکناس ها را کنترل کنند تا مبادا شعاری بر روی آنها باشد ؟همچنین بسیاری از مواقع دریافت و پرداخت اسکناس از سوی مردم و بنگاه های اقتصادی با روند عجله همراه است. مثلا یک راننده تاکسی می تواند تمرکز و زمان کافی برای کنترل اسکناس هاس دریافتی اش را داشته باشد؟!”

عصر ایران در ادامه نوشته است: “باید توجه داشت در جامعه ای که فرهنگ «مخالف پذیری»جایی ندارد و شنیدن اعتراضات و حق بیان آزادانه انتقادها از مسوولان ،محترم نیست ، طبیعتا جمعیت معترض برای بیان اعتراضات خود توسل به چنین شیوه هایی خواهند جست”.

در همین حال بسیاری از وبلاگ های مخالف دولت کودتا،اظهارات سردار طلایی را نشانه ای از تاثیر اعتراضات مخالفین دولت دانسته و از آن به عنوان دستاورد کوچکی برای مخالفین یاد کرده اند.

نرگس کلهر، دختر مهدی کلهر مشاور محمود احمدی نژاد که با فیلمی در محکومیت شکنجه به فستیوال حقوق بشر نورنبرگ آلمان رفته بود،به غرب پناهنده شد تا ضمن نشان دادن آنکه با پدرش ارتباطی ندارد،این را نیز گفته باشد که«اگر قرارست از بین برویم ،بگذارید خودمان راه مان را انتخاب کنیم.»

نرگس 25 ساله که بیش از یک سال است با پدر خود ارتباطی ندارد و با مادرش زندگی می کند در مصاحبه با روز،از این فیلم و نحوه خروج از کشور گفته است.

در فهرست فیلم های جشنواره نورنبرگ،فیلمی نیز بود که نام نرگس کلهر را بر خود داشت؛فیلمی به نام خیش و برگرفته ازرمانی از فرانس کافکا. دراین فیلم دستگاه شکنجه ای به نام خیش (Rake) دیده می شود که با آن گناه زندانیان بر روی بدن آنان حک می شود. این دستگاه،آن طور که منتقدان نوشته اند نماد یک بربریت تمامیت گراست که در دیگر آزاری و خودآزاری دیکتاتور ادامه پیدا می کند. نرگس اما به عنوان یک جوان ایرانی این عصر، در اثر «مداخله» می کند،مهر خود را بر آن می زند و ضمن پیوند عناصر داستان با تاریخ زندان درایران،عاقبت ماشین شکنجه را متوقف و سپس نابود می کند.او که سینما و گرافیک خوانده،به روز می گوید:

این هشتمین کار کوتاه من است.

ولی اسمی از شما و کارهایتان نشنیده بودیم.

چون کارهایم اجازه نمایش نداشتند.این اولین فیلمی است که با آن از کشور بیرون آمده ام.

موضوع فیلم خیلی جالب است و همین طور رفتن سراغ کافکا با آن نگاهی که داردو تغییر دادن نگاه او.چه شد که این موضوع را انتخاب کردید؟به فضای امروز ایران بر می گردد؟

نه من این فیلم را پارسال ساختم که اوضاع با امسال خیلی فرق داشت؛می خواستم یک فیلم اقتباسی بسازم .برای همین چند کتاب خواندم و کار کافکا را یک جورهایی خیلی نزدیک به چیزی دیدم که مورد نظرم بود.

یعنی چی؟

یعنی هم کاری بود که می توانستم هم با آن همذات پنداری کنم و هم آن را به تصویر بکشم.البته چون داستان بلندی بود،کار سختی بود.برای همین بخشی از آن را گرفتم تا بتوانم اقتباس آزادی از آن بکنم.بعد به هر حال مثل هر کسی که فیلم خودش را می سازد،سعی کردم نگاه خودم را به آن اضافه کنم.

وقتی می گویید همذات پنداری،منظورتان چیست؟به شرایط یک جوان در ایران امروز بر می گردد یا چیزی دیگری مورد نظرست؟

البته واقعیت این است که شرایط امروز ایران با شرایط یک سال پیش فرق می کرد؛الان خیلی چیزها عوض شده است.نمی دانم آن موقع چه چیزی در ذهنم می گذشت که فکر کردم این فیلم را بسازم ولی الان خیلی تعابیر می شود از فیلم کرد.آن موقع من داشتم فقط در مورد فلسفه زندگی که وجود دارد،بالاو پایین کردن آن و اینکه یک انسان می تواند اصولا بدون داشتن هیچ تقصیری، محکوم به گذراندن یک شرایط سخت وبحرانی بشود کار می کردم.به هر حال من بزرگ شده بعد از انقلاب هستم و در این بیست و چند سال عوامل مختلفی روی من و روحیه ام تاثیر گذاشته است که روی این موضوع انگشت گذاشته ام.

می گویید شرایط ایران با یک سال پیش تفاوت کرده؛این تفاوت را امروز می توانیم در فیلم شما پی بگیریم؟فیلم این را به ما می گوید؟

فکر نکنید می خواهم گنده حرف بزنم ولی فکر می کنم یک کمی کلی تر نگاه می کنم.روایتی که این فیلم می خواهد بیان کند داستان انسان هایی است که محکوم به زجر کشیدن هستند؛بدون هیچ گناهی.

منظوراز زجر کشیدن چیست؟از یک مفهوم و نگاه کلی به زندگی حرف می زنید یا واقعیت زندگی در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی؟

نه؛ نه یک مفهوم بزرگ فلسفی است و نه به یک واقعیت خاص بر می گردد؛بر می گردد به دوره ای که ما به دنیا آمدیم،بزرگ شدیم و در شرایطی زندگی می کنیم که قبل و بعدش را هم ندیده ایم.شرایطی که جوانانی مانند من در آن به دنیا آمده و در آن بزرگ شده اند.ما یک خرده داریم این کل را نگاه می کنیم.

خب همین کلی که شما به آن نگاه می کنید،به زبان روشن تر چیست؟

کل این است که ما نمی خواهیم دیگران موقعیت های سخت را بر ما تحمیل کنند؛اگر قرارست ما داغان بشویم،بگذارید خودمان این کار را بکنیم.ما می خواهیم خودمان به استقبال زجر برویم پیش از آنکه ما را زجرکش کنند.

یعنی رای من را پس بده. درست است؟

نه؛دیگر از پس دادن رای گذشته؛ما می گوییم زندگی ما را پس بدهید.

راستی رابطه با آقای کلهر، پدر شما و مشاور آقای احمدی نژاد چطورست؟می داند از کشور خارج شده اید؟

نه؛من بیش از یک سال است که با او رابطه ای ندارم.بعد از طلاق، با مادرم زندگی می کنم و هیچ کس ازخروجم از کشور خبر ندارد.فیلم را فرستادم و بعد نامه ای برایم آمد مبنی بر اینکه فیلم پذیرفته شده.در ایران هم که بودم کار تدوین می کردم و خرج زندگی ام را در می آوردم.چند فیلم کوتاه هم ساختم که به هیچکدام اجازه و یا مجوز پخش ندادند.این یکی را بدون مجوز ساختم چون می خواستم کار تجربی کنم. ضمن اینکه به کسی نگفته ام دختر فلان کس هستم؛نمی خواهم اسم کسی پشتم باشد.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر، حتی در اطلاعیه های مربوط به دفاعیه ی این دانشجو که بر دیوارهای دانشکده نصب شده بود نام استاد مشاور این پایان نامه یعنی حداد عادل از بیم اطلاع دانشجویان از این جلسه درج نشده بود.

این جلسه دفاعیه سرانجام چهارشنبه 15 مهرماه ساعت در مکانی خارج از دانشگاه تهران و در یکی از ساختمان های متعلق به دانشگاه تهران در خیابان وصال شیرازی برگزار گردید.

گفتنی است دو هفته پیش حداد عادل با حضور در جلسه گروه علمی فلسفه دانشگاه ادبیات دانشگاه تهران، با اعتراضات غیرمنتظره ی دانشجویانی روبرو شد که شعار “مرگ بر دیکتاتور” سر می دادند و وی را “وکیل ضد ملت” و “حامی قاتل” خطاب می کردند.

در پی اعتراضات دانشجویان به هنگام خروج وی از جلسه گروه، وی به سرعت طی تماسی با فرهاد رهبر از او خواست که بدون مشخص شدن نام وی با دانشجویان معترض برخورد کند.

پس از این درخواست حداد عادل جمعی از دانشجویان معترض در صحنه به کمیته های انضباطی احضار و تهدید به اخراج و برخوردهای انضباطی شدید شده اند.

گفتنی است اواسط هفته ی گذشته نیز سید مهدی قمصری معاون رئیس دانشگاه تهران در مصاحبه ای، برخورد با دانشجویان معترض به حداد عادل را تائید کرد.

توسط آق بهمن

امروز گفته می شود در این موقعیت حرف زدن مشکل است! حرف زدن برای چه کسی مشکل است؟ برای کسانی که به اصل انقلاب و راه امام پایبندند و حتی در این زمینه نقش مهمی در پیروزی و تثبیت انقلاب و خدمت به آن داشته اند و بارها گفته اند آنچه می خواهیم همان حقیقتی است که مورد خواست این ملت بزرگ بود، مورد تأیید امام بود و در جریان انقلاب تحقق پیدا کرد و به صورت قانون اساسی تبلور پیدا کرد. کسانی که به راه و رسمی معتقدند که با واقعیت تطبیق داشته و به مصلحت جامعه و مورد خواست اکثریت است؟ جمهوری اسلامی به معنی خاص کلمه، از دستاوردها و شاهکارهای بزرگ انقلاب است که در مرحله ایجابی آن مطرح شد. روح غالب مردم ما اسلامی است؛ بنابراین هیچ حرکتی در کشور موفق نخواهد شد مگر اینکه آشنا و وفادار به مبانی و اصول و فرهنگی جامعه باشد که این معیارها و مبانی به شدت اسلامی است.

در جامعه هیچ کس نمی تواند مدعی باشد بدون در نظر گرفتن اسلام یا کنار زدن آن می تواند توفیقی حتی در ایجاد آزادی، فضای آزاد و مستقل و پیشرو داشته باشد.

از طرفی ما در دنیایی به سر می بریم که حق، کرامت، حرمت و جایگاه مردم در ذهن بشر جا افتاده و این یک مسأله تاریخی است. اینکه مردم حاکم بر سرنوشت خویش هستند یک دستاورد بسیار عظیم دوران معاصر است که با رجوع به منابع و مبانی اصلی دین خودمان آن را خواهیم جست. احترام به انسان، حاکمیت انسان، آزادی سیاسی و اجتماعی انسان مسائلی است که در زمان پیامبر، امیرالمؤمنین و در متن آموزه هایی که از آن بزرگواران و دیگر بزرگان دین به دست ما رسیده است وجود داشته است. امروز ما در دنیایی به سر می بریم که پذیرفته است حکومت ها دیگر نمی توانند مستبد باشند و از بالا بر مردم تحمیل شوند و فقط آنها حق فرمان روایی داشته و مردم مجبور و محکوم به اطاعت محض و مطلق از آنها باشند، بلکه این نتیجه به دست آمده است كه حکومت مطلوب حکومتی است که برآمده از مردم باشد و از مردم نمایندگی کند و در نتیجه در برابر حقوق مردم نیز مسؤول است.

جمهوری اسلامی هم بر همین اساس مطرح شده و در عین حال که با معیارهای اسلامی سازگار است، حق حاکمیت مردم بر سرنوشت خود را که در اصل 56 قانون اساسی به زیبایی تمام مطرح شده به رسمیت می شناسد.

جمهوری اسلامی این ظرفیت را دارا است که از مزایای دستاوردهای نیکوی بشر در طول تاریخ بهره مند بوده و در عین حال از بدی های موجود بری باشد؛ ما همچنان اینگونه به جمهوری اسلامی می نگریم و پایبند به آن هستیم.

واقعاً باعث تأسف است که امروز حرف زدن برای کسانی مشکل شده است که چنین دیدگاهی دارند و با این نگاه به مردم و اسلام و انقلاب و امامشان می نگرند؛ و اینگونه القا می شود که حرف زدن این افراد یعنی تخریب نظام، نظامی که همین افراد حاضرند جانشان را برای واقعیت اصلی آن فدا کنند.

این مشکل بزرگی است که حتی این افراد هم نتوانند حرف بزنند. اگر این ها نتوانند حرف بزنند می دانید چه وضعی پیش خواهد آمد؟ آن وقت در این فضای بسته یک جانبه، هسته های عمل به وجود می آید، عملی که متوجه نفی همه اینها خواهد بود، همچنان که ما متأسفانه نشانه های آن را در جامعه می بینیم.

وقتی جلوی صداهای اصیل گرفته می شود هیجان ایجاد می شود و بعضی صداهایی شنیده می شود که از قضا مطلوب نیست. اگر در بخش هایی از جامعه مسأله جمهوری اسلامی مورد كم لطفی قرار می گیرد، دلیلش این است که معتقدان به جمهوری اسلامی نمی توانند در امنیت حرف خود را بزنند و در این شرایط است که کسانی لب به سخن می گشایند که به اصل نظام اعتقاد ندارد.

وقتی حرف زدن برای کسانی که معتقد و پایبند به نظام هستند پرهزینه شد، احتمال عمل از سوی کسانی پیش می آید که اصل را قبول ندارند.

تأکید می کنم که نمی توان با برخوردهای سخت افزاری در وضعیت موجود برای مدت زمان طولانی از نظام حفاظت کرد. چرا باید اسلام را به گونه ای عرضه کنیم که بخش هایی از جامعه از اسلام زده شوند یا حداقل از نظامی که به نام اسلام هست رو بگردانند؟ ما امروز شاهد این مسائل هستیم و به همین دلیل است که می گویم نتیجه روش هایی که مخالف خود را متهم به براندازی می کند، براندازی است.

من از سوق دادن و انبوه شدن بخش هایی از جامعه به سوی هدف هایی که دیگر نه مورد خواست امام بوده، نه مورد خواست اولیه مردم، نه مورد خواست ما و همکفرانمان متاسفم. این مسأله مهمی است که باید در آن تأمل کرد؛ ما در این جریانات خسارت های زیادی را متحمل شدیم، و البته دستاورد بزرگی هم داشتیم؛ منتهی در این حالت بحرانی و هیجانی اگر نتوان این دستاوردها را جمع بندی کرد و جهت داد معلوم نیست در آشفته بازار نتیجه کار چگونه رقم بخورد؟

بزرگترین خسارتی که در این دوران وارد شد اهانت به ملت بود. حرکت اصیل، مدنی و میلیونی مردم معترض حرکتی بود همسو با ارزشهای انقلاب و در مسیر حرکت جمهوری اسلامی بود و بزرگترین اهانت این بود که این حرکت مردمی را حرکتی اغتشاشی نامیدند و به مردم اهانت کردند و برای مقابله با این اعتراض مردمی رفتارهایی را مرتکب شدند که به هیچ وجه با معیارهای اسلام، قانون اساسی، شرع و عرف و وجدان بشری سازگار نبود و زیانهای بزرگی هم به بار آورد. متأسفانه فضایی ایجاد شد که خسارات مادی و تلفات جانی زیادی به بار آورد و به حیثیت انسان ها لطمه خورد؛ شخصیت های بزرگی دستگیر شدند و تحت فشار قرار گرفتند و انسان هایی مورد هجمه همه جانبه قرار گرفتند.

ایجاد این فضای یک جانبه توأم با نسبتهای ناروا به سرمایه های واقعی نظام با هدف دفع و رفع و از صحنه بیرون راندن آنها روش های نخ نمایی است که نتیجه عکس خواهد داد و در دید جامعه نتیجه معکوس خواهد داشت؛ چرا که می بینیم اکثریت جامعه از آن چه رخ داده و ادامه دارد ناراضی است و وقتی در توجیه آن اعمال غلط، رفتارهای نادرست دیگری با افراد و شخصیت ها می شود قضاوت مردم دقیقاً عکس آن چیزی خواهد بود که مراد و مطلوب جریان های خاص است.

به صراحت می گویم بحث بر سر دعوای راست و چپ یا اصولگرا و اصلاح طلب نیست؛ صحبت بر سر این است که جریان تنگ نظر، خشونت گرا و یكسونگر متحجر و متوهمی که بسیاری از اعضای آن سابقه چندانی در انقلاب نداشته یا امتحانشان را نداده و یا از آزمون سربلند بیرون نیامده اند می خواهند هر آنکه را که نمی پسندند از صحنه بیرون کنند؛ نه تنها از عرصه حاكمیت، بلكه از صحنه جامعه و از نظر آنها حتی اصولگرایان با شخصیت هم در صورت مخالفت نباید در جامعه حضور داشته باشد.

این جریان اصلاح طلبان را متهم می کند به همه اتهاماتی که شایسته دشمنان انقلاب و اسلام است و در نتیجه عرصه به گونه ای تنگ خواهد شد که تصویری از اسلام و انقلاب به دست می آید که تنها عده ای معدود که امکانات گوناگون و گسترده ای در اختیارشان قرار گرفته از آنها نمایندگی می کنند و جز آنها همه باید از صحنه به در روند.

این جریان باید بداند که با زور نمی تواند در متن جامعه و مردم حاکمیت یافته و با این روش هرگز پایگاه مستحکمی در میان مردم نخواهد داشت. با زور و با روشهای پلیسی و نظامی می شود برای مدتی استراتژی مشخصی را پیش برد، ولی این روش ها و استراتژی ها نمی توانند تداوم پیدا کنند.

ما همچنان بر سر حرف های اصلی خود هستیم. انقلاب اسلامی منشاء هویت ما است و نقطه عطف بزرگی در تاریخ ایران. ماحصل مردمی ترین انقلاب تاریخ هم جمهوری اسلامی است که برای ما مقدس است. و همانطور که از نام آن پیداست در جمهوری اسلامی همچنان که از اسلام دفاع می کنیم مدافع مردم رأی و حقوق اساسی آنان نیز هستیم. کسانی که به رأی مردم معتقد نیستند و حاضرند در رأی مردم تصرف کنند یا آن را نادیده انگارند، با انقلاب و جمهوری اسلامی بیگانه اند؛ این راه و رسم ما است و صحبت ما همواره این بوده و هست: بیاییم قانون اساسی را به درستی اجرا کنیم.

چرا قانون اساسی زیر پا گذاشته می شود؟ مگر قانون اساسی حق فعالیت تشکل ها، اظهار نظر و حضور آزاد مردم را تصریح نکرده است؟ مگر ما با شیوه هایی که پیامبر و ائمه داشتند آشنا نیستیم که برای آزادی مردم احترام قائل بودند؟ مگر حضرت امیرالمؤمنین با بدترین مخالفانش برخورد می کرد حتی اگر بدترین ناسزاها را می شنید؟

چرا به قانون اساسی عمل نمی شود؟ قانون اساسی رأی مردم و انتخابات آزاد و رقابتی را حق مسلم آحاد جامعه دانسته و وظیفه مسلم برای مسؤولان نظام را توجه و احترام و صیانت از این حق دانسته است. حال اگر کسی معترض باشد که این اصل درست پیاده نشده، جواب خود را باید با برخوردهای تند و غیرقانونی بگیرد؟

بیایید به قانون اساسی بازگردیم، البته در صورتی که تفسیرهای دل بخواهی از آن نشود و کسانی از آن نگهبانی کنند که به مردم و معیارهای قانون اساسی اعتقاد داشته باشند و تحت تأثیر و سیطره جریانات بیرونی قرار نگیرند و رفتارهایی نکنند که مخالف روح و حتی نص صریح قانون اساسی باشد و اگر این بازگشت صورت گرفت بسیاری از مشکلات حل خواهد شد.

ما دلمان برای ایران می سوزد؛ ایرانی که با استعدادها و امکانات منحصر به فردش باید سربلند و سرفراز باشد و متأسفیم که باید بگوییم این امکانات نه تنها درست به کار نرفته، بلکه بسیاری از آنها تلف شده و از بین رفته است. می توان قاطعانه گفت مسیری که در این مدت طی کردیم از جمله دور شدن از اهداف چشم انداز بیست ساله است.

آن چه برای ما مایه تأثر است اینکه رفتارهای صورت گرفته و سیاست های اتخاذ شده چهره نظام و جمهوری اسلامی را در دنیا خدشه دار کند. اگر با خواست مردم همسو شویم کم هزینه تر و سریع تر به هدف می رسیم و اگر نشویم این حرکت ادامه خواهد داشت، ولی با هزینه های بسیار زیاد و البته مسلم است که این حرکت از بین نخواهد رفت.

مطمئن باشید نه مردم از این راه بر خواهند گشت و نه آن کسانی که با همه وجود به این راه اعتقاد دارند. فضای ایجاد شده و برخوردهای صورت گرفته می تواند به زیان همه تمام شود، نه فقط به زیان اصلاح طلبان یا به زیان مردم؛ گرچه خسارات بسیار بزرگی به مردم وارد شده، خون هایی به ناحق ریخته شده و بازداشت ها و فشارهای غیرقانونی صورت گرفته است.

حداقل انتظار ما این بود که با تحولات صورت گرفته در قوه قضائیه شاهد دگرگونی رفتارها نسبت به روند دستگیری ها و بازداشت شدگان و نیز متجاوزین به حقوق مردم و جنایکاران و مجرمان باشیم و رفته رفته تغییرات اساسی در فضای بسیار مسموم حاکم بر جامعه را لمس کنیم، فضای خطرناکی که از سوی جریانی خاص که امکانات متعلق به ملت را در اختیار گرفته به آن دامن زده می شود؛ هنوز هم امیدواریم كه این تحول آغاز شود.

امیدوارم در یک فضای امن و آزاد و با حفظ اصول و معیارها، همه کسانی که علاقمند به اسلام اصیل و ایران عزیز هستند و سرمایه های واقعی این مرز و بوم به شمار می آیند حق و حقوق مسلمشان را استیفا نموده، دوباره در عرصه حضور یابند و ما هم با موضع انتقادی و اعتراضی نسبت به روشهای موجود در صحنه حضور داشته باشیم.

آنچه که امروز شاهد آن هستیم به هیچ روی مطابق معیارهای قانون اساسی و اهداف انقلاب اسلامی نیست. اصلاحاتی که من از آن سخن می گویم اصلاح انحرافاتی است که از معیارهای اصلی قانون اساسی و راه امام صورت گرفته و معتقدیم هر انحرافی که در این زمینه به وجود آمده باید با انتقاد، با گفت و گو و با میدان دادن به کسانی که به راستی دلبسته انقلاب و جمهوری اسلامی هستند اصلاح شود. اگر راه اصلاح بر وفاداران به قانون اساسی و جمهوری اسلام بسته شود، راه برای جریاناتی باز خواهد شد که این اصول را قبول ندارند و نگرنی ما از این است که بزرگترین زیان و خسارت به اصل انقلاب و جمهوری اسلامی وارد شود که ان شاء الله اینچنین نخواهد شد. آنهایی که به این اصول و معیارها اعتقاد قلبی دارند، هرگز مأیوس نخواهند شد و البته باید به خدا توکل داشت، راه را به درستی تشخیص داد و آمادگی پرداخت هزینه برای رسیدن به هدف در این راه درست را نیز داشت.

به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلماننیوز»، در این دیدار که با حضور تنی چند از خبرنگاران برگزار شد، موسوی و کروبی با اشاره به تبلیغات یک طرفهای که صدا و سیما عليه آنها راه انداخته است، خواستار فرصتی برای حضور در یک برنامه تلویزیونی شدند تا به تخریبهایی که رسانه ملی علیه آنها راه انداخته است پاسخ دهند.ا

در ابتدای این دیدار مهدی کروبی، انتخابات اخیر ریاست جمهوری را یک فرصت بسیار خوب برای نظام و دولت دانست و گفت:«نظام میتوانست از این فرصت به نحو خوبی برای اقتدار خود در جهان استفاده کند.»ا

او با بیان این که رفتارهای پس از انتخابات دور از شان نظامی بود که امام راحل آن را پایهگذاری کرده بود، به برخوردهای صورت گرفته با علیرضا بهشتی فرزند شهید بهشتی و نیز مرتضی الویری و ابراهيم اميني اشاره کرد و این افراد را همچون دیگر افرادی که پس از انتخابات بازداشت شدند، فرزندان انقلاب و نظام خواند که برای استقرار آن جانفشانیها کردهاند.ا

دبیرکل حزب اعتمادملی رفتارهای صورت گرفته با نیروهای انقلاب و دانشجویان را «عجیب و غریب» توصیف کرد و با اشاره به واقعه 16 آذر سال 32 تاکید کرد که زمانی که نیروهای شاه به دانشگاه حمله بردند، همه این رفتار را یک عمل قبیح دانستند و پس از این همه سال هنوز کسی نیست که از این رفتار دفاع کند.ا

او این موضوع را نشانهای دانست برای آن که همه مسئولان مراقب رفتار و اعمال خود باشند تا آیندگان به نیکی از آنها یاد کنند.ا

مهدی کروبی در ادامه سخنان خود به نامه اخیر استانداری تهران که شورای شهر را از دیدار با خانواده های بازداشتشدگان منع کرده اشاره کرد و این رفتار را بسیار غیرمتمدنانه خواند.ا

او همچنین اظهارات اخیر حجت الاسلام محسنی اژهای، دادستان کل کشور را مورد اشاره قرار داد که گفته بود اکنون در وضعیت جنگی هستیم، او این سخنان را برای رعبآوری از دادگاه انقلاب دانست و گفت:«چرا باید این سخنان بیان شود و چرا باید این گونه وانمود شود که فضای کشور جنگی است و همه باید سکوت کنند و دم برنزنند؟»ا

او با بیان این که برخی از نظامیان همچون فرمانده سپاه از اصلاحطلبان انتقاد می کنند که چرا برای تلویزیونها و سایتهای بیگانه خوراک فراهم میکنید، گفت:«من از ایشان میپرسم که چه کسی برای آنها خوراک فراهم میکند؟ ما یا شما؟ چه کسی سخنان تند میگوید ما یا شما؟ چه کسی برخوردهای تند را سرلوحه کارهای خود قرار داده است ما یا شما؟»ا

کروبی همچنین به مراسم روز قدس اشاره کرد و گفت:«اولا من باید تاکید کنم که نگاه ما به رژیم صهیونیستی تغییر نکرده است. فلسطین همچنان مساله ماست و روز قدس نیز روز حمایت از مردم مظلوم فلسطینی و تبری از رژیم صهیونیستی است، اما من میخواهم اشاره کنم به جمعیتی که به این مراسم آمدند و باید قدردان آنها بود. عموم کسانی که به دعوت ما به این مراسم آمدند شعاریهایی که دادند در رابطه با ایران و کشورشان بود و نگران سرنوشت خود بودند. نمیتوان به مردم گفت که نگران کشور خود نباشید. اگرچه مساله اصلی ما در این روز فلسطین است اما من میپرسم که آقایان توضیح دهند که چه اتفاقی در کشور افتاده است که روز فلسطین ناگهان مردم دو دسته می شوند و عدهای نگرانیهای خود را در شعارهایشان بازتاب میدهند؟»ا

او در پایان سخنان خود تاکید کرد:«برخی درباره انتخابات به گونهای سخن میگویند که گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است. نه خانی رفته نه خانی آمده است. میگویند تقلب نشده است. آخر چرا این حرفها را به مردم میزنید؟ یعنی مردم نمیدانند که چه برسرشان آمده است؟ پس این اعتراضات چیست؟ می گویند که فلانی 300 هزارتا رای آورده است و من در 10 هزار صندوق حتی یک رای هم نداشته و در محلهایی که صندوق ها مستقر بود حتی یک طرفدار هم نداشتهام؟ این درحالی است که برخی از دوستان که پای صندوق بودند میگویند در فلان صندوق شما 100 تا رای داشتید اما برای شما یک رای منظور شد. آخر یک حرفی بزنید که کسی به شما نخندد. اگر راست میگویید در برابر دهها ساعت انکار تقلب در رسانه ملی و فشار بر زندانیان بیگناه برای اعتراف، به ما وقت بدهید تا در تلویزیون دلایل و مدارک خود را ارایه دهیم.»ا

مهدی کروبی معتقد است که باور مردم و اعتماد آنها بزرگترین سرمایه نظام است و بر این اساس به سخنان امام اشاره کرد و یادآور شد:«بزرگترین سرمایه امام اعتماد مردم بود و این سخن را بارها بیان کردند. لذا نباید از نظام سلب اعتماد شود و نباید کسی در این راستا گام بردارد. برخی از آقایان خواسته یا ناخواسته در این راه قدم بر میدارند و فوج فوج برای بیگانگان خوراک تهیه میکنند. بیایید برای رهایی از وضعیت موجود حرکتی صحیحی انجام دهید. آمارهای واقعی را اعلام کنید. صدا وسیما که به یک رسانه جهتدار و تخریبگر تبدیل شده و روز به روز از خود مشروعیتزدایی میکند، راه درست را در پیش بگیرد و اعتماد مردمی را که از دست داده مجددا به دست آورد.»ا

همچنین در این دیدار مهندس میرحسین موسوی با اشاره به وقایع روی داده پس از انتخابات به اتفاقی که در 13 آبان 1358 رخ داد اشاره کرد و یادآور شد:«کسانی که آن حماسه را آفریدند، امروز در گوشههای زندان هستند و این طنز تلخی است که این روزها متاسفانه رخ داده است و من نمیدانم که چرا این مسایل و این اتفاقات در حال روی دادن است و چرا باید با نیروهای مومن انقلاب چنین کنند.»ا

میرحسین موسوی معتقد است این رفتارها باعث ایجاد زخمهایی بر روح و روان مردم میشود که به آسانی قابل درمان نیست.ا

او به دادگاههایی که با سر و صدای بسیار برای اصلاحطلبان برگزار شده بود اشاره کرد و گفت:«چه نتیجهای از این نمایش عاید شما شد؟ آیا به دنبال برگزاری دادگاه تفتیش عقاید هستید؟ آیا متوجه اثرات منفی آن در جامعه هستید؟»ا

میرحسین موسوی به خیل نیروهای انقلاب که به حاشیه رانده شدهاند اشاره کرد و گفت:«در این چهار ساله اخیر رفتارهای نادرستی صورت گرفته است که همه نیروهای انقلاب یا به حاشیه رفتهاند یا رغبتی برای کار ندارند. شما نگاه کنید و ببینید که چه تعداد وزیر و وکیل و نیروی انقلابی حذف شدهاند. حاشیه انقلاب ما الان بزرگتر و مهمتر از متن آن شده است. چند رییس جمهور داریم. چندین وزیر داریم. نمایندگان،مدیران و نخبگان طراز اولی داریم که همه در حاشیه قرار گرفتهاند. چرا باید این استعدادها همه حذف شوند؟»ا

وي با اشاره به هشدارهاي يك سال اخير خود در خصوص سواستفاده برخي نهادهاي قدرت از داراييهای مالی كشور از ابهام در واگذاری سهام مخابرات و منابع تامين 8000 ميليارد تومان هزينه خريد آن از سوی سپاه پاسداران ابراز تاسف كرد.ا

نخست وزیر مورد تائید و حمایت امام راحل در ادامه به بحث انقلاب مخملی که از سوی برخی بیان میشود پرداخت و آن را یک بحث نظری و دانشگاهی دانست و وقوع آن را در ایران غیرممکن خواند و گفت:«متاسفانه این روزها از هر تریبونی حرفی در تخریب نیروهای انقلاب زده میشود. خصوصا آن که تریبون مقدس نماز جمعه اختصاص پیدا کرده است به تریبون یک جناح و تندروها برای حذف نخبگان و کسانی که نظر و رای دیگری دارند از هر وسیله استفاده میکنند.»ا

میرحسین موسوی با اشاره به تاريخ روسيه و دوران کمونیست ها و رفتارهای آنها تاکید کرد:«در مقطعی افرادی بر سرکار آمدند و تلاش کردند و نیروهایی را که انقلاب کرده بودند حذف کنند. در کتابها و عکسهای انقلاب خود، نقش آفرینان انقلاب را حذف کردند و تلاش کردند با جعل تاریخ، تاریخ دیگری را برای مردم خود و دنیا بیافرینند. حکومت آنها برچیده شد تاریخنگاران آمدند و تاریخ واقعی را نگاشنتد.»ا

وی تاکید کرد:«عدهای نباید تصور کنند که حوداث اول انقلاب و سال های پس از آن از ذهن و ضمیر مردم گریخته است. اخیرا یکی از آقایان که در دولت بنده نیز دارای سمتی بود و بعد به علت اختلافات از دولت استعفا داد و رفت مطالبی را بیان کرده است که انسان حیرت میکند. سه ، چهارماه است که علیه بنده و آقای کروبی و افراد دیگری که از ما حمایت میکردند ، به صورت یک طرفه در صدا و سیما و رسانههای خود دورغ میپراکنند و ما را تخریب میکنند. آیا ما حق نداریم در صدا و سیما از خود دفاع کنیم؟»ا

او با یادآوری جلسه ای که با هاشمی شاهرودی رییس سابق قوه قضاییه داشت گفت:«آقای شاهرودی با بنده تماس گرفت و گفت آیا میتوانید به دفتر من بیایید؟ رفتم. آقای هاشمی رفسنجانی نیز آنجا بود که من اصلا از حضور ایشان خبر نداشتم. درباره اتفاقات پس از انتخابات سخن گفتیم و آقای شاهرودی از بنده پرسید میخواهید چکار کنید؟ گفتم حرف ما که مشخص است. در این فضای تخریب به ما تریبون بدهید تا ما نیز از رسانه ملی با مردم به صورت زنده سخن بگوییم. قبل از آن نيز آقاي لاريجاني از من پرسيده بود كه حاضری به تلويزيون بروی. من نيز گفته بودم بله. در ديدار با آقاي شاهرودی، ایشان پیشنهاد برگزاری یک تجمع قانوني را دادند. پذیرفتم. همان لحظه ایشان با شورای عالی امنیت ملی تماس گرفت. صحبتی کردند. آنها نیز پذیرفتند. بعد به من گفتند که درخواستی بنویسید. ما درخواستی را به امضای بنده تهیه و ارسال کردیم. چند روز بعد مطلبی از شورای عالی امنیت ملی برای ما ارسال کردند که طبق فلان ماده با برگزاری تجمع مخالفت کرده بودند. یک مدیرکلی نیز آن را امضا کرده بود.»ا

میرحسین موسوی در با انتقاد از رواج دروغ در ميان برخي مسوولان افزود:«مدام اطلاعات غلط به مردم میدهند و فكر میكنند كه مردم باور میكنند. همين تعداد كشتههای پس از انتخابات چندبار عوض شد؟ بعد مي گويند تقلب در انتخابات دروغ است. برخی بسیج شدند تا وانمود کنند که تقلبی صورت نگرفته است. خصوصا در سیما این امر بسیار تبلیغ شد. خوب اگر شما از عمل خود مطمئن هستید چرا نگران حضور ما در سیما هستید یا چرا از حضور کارشناسان ما در سیما خودداری میکنید؟ اگر صادقانه سخن میگویید میزگردی را با حضور کارشناسانی از ما و خودتان برگزار کنید تا دو طرف سخن خود را بگوید.»ا

موسوی با اشاره به فضای بستهای که بوجود آوردهاند، گفت:«الان وضع به گونهای شده است که هیچکس نمیتواند از دولت انتقاد کند. هرکس حرفی بزند ولو از خودشان باشد با دشمن مرتبطش میکنند و ضد امام میخوانندش و برایش پروندهسازی میکنند.»ا

وی تصریح کرد:«من می پرسم شما که در انتخابات مجلس ششم 700 صندوق را ابطال کردید تا یک نفر را وارد مجلس کنید چرا چند صد صندوق را باز نمی کنید تا در یک برنامه زنده تلویزیونی مردم ببینند که چند تعرفه بدون سریال وجود دارد؟»ا

موسوی در پایان ابراز امیدواری کرد که دلسوزان نظام تدبیر کنند و مشکلات بوجود آمده را حل کنند. چرا که به اعتقاد او نمیتوان آگاهی مردم را نادیده گرفت و به دانشجویان گفت دم نزنید چرا که دانشجویان فرزندان این مردم هستند و نیاز به پاسخ دارند.ا

باسمه تعالی

خشت اول چو نهد معمار کج تا ثریا میرود دیوار کج

برادر گرامی آقای مهندس ضرغامی

ریاست محترم سازمان صدا و سیما

با سلام

همانطور که میدانید سه شنبه شب مصاحبه آقای احمدی نژاد با چارلی رز مجری شبکه پی بی اس آمریکا از شبکه یک سیما پخش شد. مجری این شبکه تلویزیونی آمریکایی در ارتباط با حوادث پس از انتخابات به موضوع تجاوز در زندانها اشاره کرد که آقای احمدی‌نژاد در پاسخ مدعی شدند آقای کروبی این حرف‌ها را زده است و وقتی هیات سه نفره قوه قضائیه از او اسناد خواستند گفت عصبانی شدم ، این حرف‌ها را زدم و هیچ سندی ندارم.

جای بسی تاسف است که قلب واقعیت، فرهنگ لا یتغیر رئیس قوه مجریه شده است. نمی دانم نیویورک چه خصوصیتی دارد که ایشان هر گاه به آنجا می روند این خصوصیت فردی شان دو چندان می گردد. از بد حادثه، سیمای جمهوری اسلامی نیز به ابزاری برای ترویج این فرهنگ مذموم قرار گرفته که نتیجه مستقیم آن ، سلب اعتماد مردم از حاکمیت و رسانه ملی است .

آقای کروبی ضمن تکذیب ادعای مطرح شده آاقای احمدی نژاد جهت اطلاع مردم بزرگ ایران فرمودند:

“مردم عزیز بدانند اخبار بسیارتکان دهنده ای از بازداشتگاه های قانونی و غیر قانونی علیه فرزندان این کشور که تنها حق قانونی خود را مطالبه کرده بودند، بدست من رسید. وظیفه شرعی، قانونی، ملی و انسانی خود دیدم مراتب را اعلام و اجازه ندهم تعرض به جان، مال، ناموس و کرامت مردم به امری عادی در جمهوری اسلامی تبدیل گردد. بعد از تعین هیات از سوی ریاست محترم قوه قضائیه، نشست های خوبی برگزار شد و من مستندات مربوط را با این اطمینان که هیت ۳ نفره کمر به پیگیری جنایات و مجازات مرتکبین اعم از مباشرین و آمران بسته، تحویل هیات دادم. به ناگاه و بجای پیگیری حوادث تکان دهنده، حملات یکجانبه از سوی دین فروشان به من آغاز و دفتر حزب اعتماد ملی و دفتر شخصی ام پلمب گردید و کپی دیگری از مستندات در اختیار مقامات قرار گرفت. ادعای مطرح شده در آن مصاحبه کذب محض و من کماکان بر پیگیری جنایت انجام گرفته که وجدان هر انسان آزاده ای را بدرد می آورد، تاکید دارم. از سیمای به اصطلاح ملی می خواهم یک سوم وقتی که در اختیار دادستان محترم قرارداده به من یا نماینده ای از سوی من اختصاص دهد تا ابعاد این جنایت ها را برای مردم بگویم و ملت ، صاحبان اصلی این کشور به عنوان هیات منصفه عمومی به قضاوت میان ما و شما بپردازند. امام (ره) می فرمودند جان من فدای تک تک مردم، حال چگونه است که این مردم اینقدر نامحرم شده اند و نباید از آنچه بر سر فرزندانشان رفته از طریق سیستم خود مطلع شوند.”

آقای ضرغامی

ازآنجا که شما را فردی صادق و باهوش می دانم، به عنوان یک دوست توصیه می کنم که دیوار بی اعتمادی موجود میان مردم و رسانه ملی که این روزها به نظر آنان به رسانه میلی تبدیل شده را از میان بردارید. صلاح کشور و مردم در آگاهی آنان است والا کیست که نداند جریان آزاد اطلاعات در پرتو تکنولوژی موجود، علیرغم همه تدبیر ها ، مرز ها را در هم ریخته و مردم را در جریان حوادث قرار می دهد.

توفیق و سلامت شما را از ایزد یکتا مسئلت دارم.

با تشکر